مكان و منزلت امام جعفر صادق عليه السلام در مكتب جعفري
مكان و منزلت امام جعفر صادق عليه السلام در مكتب جعفري
16بیرون گود زورخانه ایستاده‌ای و صدا می‌زنی: لنْگَش کن!!
ثالثاً حضرت به رأی‌العیان می‌بیند که: اگر بیعت را قبول کند آن طور نیست که جهان اسلام در برابر وی خاضع و تسلیم و مطیع باشند، و فقط در انتظار یک فرمان او مدت‌ها نشسته باشند.
بلکه اوَّلاً گروه امویون که باقیمانده‌اند در هر گوشه و کنار جهان عَلَم مخالفت و جنگ را برافراشته و تا آخرین قطرۀ خون خود را برای عدم اعتلاء حکومت او می‌ریزند.
ثانیاً عبّاسیون که خود را بنی‌أعمام و وارثان پیامبر می‌دانند، با هزار و یک دلیل قدم به عرصۀ ظهور گذارده، مدّعی وارثیت محراب و منبر، و سلاح و شمشیر، و عصا و پیکان، و عَلَم و رایت می‌گردند، همان‌طور که دیدیم و در تواریخ و سِیر خواندیم و در آثار و أخبار مشاهده نمودیم که با همین عناوین پانصد سال بر أریکۀ خلافت نشستند، و علویون و بنی‌فاطمه را محکوم همین أباطیل و تُرَّهات می‌نمودند، و بیعت و امارت و حکومت غاصبانۀ خود را مستند به براهین شاعرانه می‌کردند. شُعرایشان بر این منوال شعر می‌سرودند و قصائد می‌گفتند.
عبّاسیون تنها به اقامۀ دلیل و برهان اکتفا نمی‌کردند، بلکه با سَیف و سِنان، طغیان خود را ظاهر می‌نمودند. در این صورت حضرت باید در تمام مدّت حیات که باز معلوم نبود در کدام کارزاری شهید گردد، عمر و وقت و فرصت خود را در جنگ‌ها برای سرکوبی معاندان و مخالفان سپری کند.
ثالثاً بعضی از علویین نیز که دعوی امارت داشتند، عَلَم مخالفت برمی‌افراشتند؛ یا حضرت باید با آنها هم جنگ نماید، و یا باید بدیشان مقام و مسندی از استانداری و فرمانداری ولایات و بلاد و مقامات قضاوت و نماز جمعه و جماعت، و تصدّی امور بیت المال و امثالها را به عنوان حقّ‌السّکوت بذل کند و نثارشان نماید.
انتخاب صورت دوم برای ولیّ خدا که کارها را بر اساس حق به‌جای می‌آورد متصوّر نیست، و صورت اوَّل هم موجب قتل و کشتارهای بیجا و اتلاف نفوس در غیر مسیر حقیقی است.