قصیده معروف فرزدق در مدح امام سجاد علیه السلام
قصیده معروف فرزدق در مدح امام سجاد علیه السلام
11«قسم به خداوند ای پسر رسول خدا! من به تو أبداً چشم داشتی به هیچ وجه نداشتم، و ثواب خدای عزّوجلّ در آخرت محبوب تر می‌باشد از ثواب و پاداش در این دنیای زودگذر!»
ماجرای فرزدق به معاویة بن عبداللَه بن جعفر طیار رسید، و وی یکی از سخاوتمندان مشهور بنی‌هاشم بود، به جهت فضیلت عنصر و نسبش، و یکی از ادباء و ظرفای بنی‌هاشم بود. او به فرزدق گفت: ای أبوفراس! چقدر حدس می‌زنی از بقیۀ عمرت بوده باشد؟! فرزدق گفت: به مقدار بیست سال.
ابن عبداللَه به او گفت: فَهَذِهِ عِشْرُونَ ألْفَ دِینَارٍ أعْطَیتُکهَا مِنْ مَالِی وَاعْفُ أبَامُحَمَّدٍ! أعَزَّهُ اللَه عَنِ الْمَسْألَةِ فِی أمْرِک!
«بیا اینک این بیست هزار دینار می‌باشد که من آن را به تو عطا می‌نمایم از مال خودم، و أبو محمد (امام سجّاد) را معذور بدار از آنکه دربارۀ امر تو وساطت کند. خداوند وی را عزیز، و غیر منفعل، و غیر پذیرای مذلّت دربارۀ سوال صِله جائزه ات (از لئیمان بنی‌امیه) قرار داده است!»
فرزدق گفت: لَقَدْ لَقِیتُ أبَامُحَمَّدٍ بَذَلَ لِی مَالَهُ فَأعْلَمْتُهُ أنِّی أخَّرْتُ ثَوَابَ ذَلِک لاِجْرِ الآخِرَةِ.
«من ابو محمد (امام سجّاد) را ملاقات کرده‌ام، و از مال خود به من بذل فرموده است و من او را آگاه نمودم که: من پاداش این عمل را واپس داشتم تا به اجر آخرت برسم!»1
- . امام شناسی ج ١٥ ص ٣٤٥