شخصي که عمدا حج نرود به دين يهود يا نصاري از دنيا مي رود

او به سلامت برگشت؛ و پس از سي‌سال از مرگ اول، رحلت كرد. و چون مُرد، او را با لباس حاجيان و عمّامه و كلاه خاصّي كه حاجيان به سر داشتند، در خواب ديدند؛ چون در آن زمان، تجّار و ساير اصنافی كه به حجّ مي‌رفتند، پس از حجّ تا آخر عمر، همان كلاه و دستار را بر سر مي‌گذاشتند. او در خواب گفت: «لله الحمد من را به آیين اسلام بازپرس و سؤال كردند و اينَك هيچ‌گونه ناراحتي ندارم؛ و در كمال خوش و آسايش به سر مي‌برم. من از بركت امام حسين عليه السلام عمرم طولاني شد و حجّم قبول شد و ثواب سي‌سال طاعت و بندگي حضرت حقّ جلّ و علا بر اعمالم افزوده شد.»¹