امام شناسی ج7
جلد هفتم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش دوم از موضوع غدیر: بحثی مبسوط درباره حدیث ولایت» و «تفسیر آیۀ تبلیغ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • نصب امیرالمؤمنین در روز غدیر به ولایت عامّه مطلقه • ابلاغ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در طول دوران نبوت • موارد مخالفت صریح عمر با رسول خدا صلی الله علیه و آله • نظریه عمر در امامت، نظریه ماکیاول است • مشکلات و پیامدهای تحمّل ولایت • شرح واقعۀ عظیم و تاریخی غدیر خم و خطبه‌های رسول الله صلی‌الله علیه و آله • بحث و تحقیق در شأن نزول و مفاد «آیه تبلیغ» • تحقیقی بلیغ در سند و مفادِ حدیث ولایت: مَن کُنتُ مَولاه فعَلیٌّ مولاه • راویان و لغویین و دانشمندانِ علوم مختلف که واقعۀ غدیر خم را نقل کرده‌اند • تحقیق معنای حقیقی «مولیٰ» و «ولایت» در لغت و موارد استعمال آنها • مقصود از «مولا» در حدیث غدیر، همراه با ذکر ادله و شواهد بر اثبات معنایِ صحیح آن
امام شناسی ج7
9
درس ٩١ تا ٩٣
بسم اللَه الرّحمن الرّحیم
وصلّی اللَه علی محمّدٍ و آله الطّاهرین؛ و لعنة
اللَه علی أعدآئهِم أجمعین من الآن الی قیام
یوم الدّین؛ و لاحول و لا قوّة إلّاَ باللَه العلیّ العظیم.
قال اللَهُ الحکیم فی کتابِهِ الکریم:
﴿يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ﴾1.
«اى پیامبر برسان به مردم آنچه را که از سوى پروردگارت به تو فرود آمده است؛ و اگر نرسانى، رسالت پروردگارت را نرسانده‌اى؛ و خداوند تو را از مردم حفظ مى‌کند؛ و خداوند گروه کافران را هدایت نمى‌نماید».
غدیریّه ابن حمّاد عبدى
یَا سَائِلی عَنْ حَیْدَرٍ أعْیَیْتَنی *** أنَا لَسْتُ فِی هَذَا الْجَوابِ خَلِیقَا١ اللهُ سَمَّاهُ عَلِیًّا بِاسْمِهِ *** فَسَمَا عُلُوًّا فِی الْعَلاَ وَسُمُوقَا٢ وَ اخْتَارَهُ دوُنَ الْوَرَی و أقَامَهُ *** عَلَمًا إلَی سُبُلِ الْهُدَی وَطَرِیقَا٣ أخَذَ الإلهُ عَلَی الْبَرِیَّةِ کُلِّهَا *** عَهْدًا لَهُ یَوْمَ الْغَدِیرِ وَثِیقَا٤ وَ غَدَاةَ وَافَی‌الْمُصْطَفَی أصْحَابَهُ *** جَعَلَ الْوَصِیَّ لَهُ أخًا وَ شَقِیقَا٥ فَرَقَ‌الضَّلاَلَ‌عَنِ الْهُدَی فَرَقَی إلَی *** أ نْ جَاوَزَ الْجَوْزآءَ وَ الْعَیُّوقَا ٦ وَ دَعَاهُ أمْلاَکُ السَّمآءِ بِأمْرِ مَنْ *** أ وْحَی إلَیْهِمْ حَیْدَرَ الْفَارُوقَا٧ وَ أجَابَ أحْمَدَ سَابِقًا وَ مُصَدِّقًا *** مَا جَآءَ فِیهِ فَسُمِّیَ الصِّدِّیقَا٨ فَإذَا ادَّعَی هَذِهِ الأسَامِی غَیْرُهُ *** فَلْیَأْتِنَا فِی شَاهِدٍ تَوْثِیقَا٩2 - آیۀ ٦٧ از سورۀ مائده: پنجمین سوره از قرآن کریم.
- «الغدیر» ج ٤، ص ١٥٠، از اشعار ابن حمّاد عبدى، عاشق و شاعر أهل بیت در قرن چهارم علیه التّحیّة و الرّضوان.