آموزه‌های معرفت ج 3

می‌شود؟! (خب خودش را می‌شناخت! بالأخره هر کسی در زندگی خود اشتباه دارد.) امّا دیدم نه، اصلاً از من گناهی سر نزده است!¹

همین‌طور گیج شدم و یک‌دفعه به‌یاد این مسئله افتادم که مرحوم آقا در همان زمان فرموده بودند: «از معصوم علیه السّلام روایت داریم که فرمود: ”التّائِبُ من الذّنبِ کَمن لا ذَنبَ لَه؛² کسی که از گناه توبه کند، مثل کسی است که اصلاً گناه نکرده است!“»

 البتّه این قضیّه در بعضی از اوقات برای انسان شهود می‌شود و در بعضی از اوقات شهود نمی‌شود.

خطبۀ رسول خدا در عرفات دربارۀ شمول غفران الهی

 پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم در عرفات، در عصر آن روزی که قصد حرکت و إفاضۀ³ به مشعر را داشتند، در حالی‌که سوار بر ناقه و شتر خود بودند و مردم را هم دور خود جمع کرده بودند خطبه‌ای خواندند و در آخر خطبه ـ به این عبارت یا نظیر آن ـ فرمودند:

أفیضوا فقد غفَر اللَهُ لکم جمیعَ ما قد سبَق منکم؛⁴ «حرکت کنید به‌سوی مشعر که خداوند تمام آنچه را تا به‌حال انجام داده‌اید آمرزید!»

 پیغمبر دارد می‌گوید و استثنا هم نمی‌کند! نمی‌فرماید: شما بله، و شما نه! یا شما یک مقداری و ده درصد و...؛ بلکه می‌فرماید: «فقد غفَر اللَهُ لکم؛ همۀ شما را آمرزید!» این مسئلۀ عجیبی است و این قضیّه را خود انسان می‌فهمد! کسانی که در عرفات هستند و متوجّه هستند، این مطلب را احساس می‌کنند. برای همین است که فرمود: «الحجُّ عَرَفةٌ؛⁵ عرفات حج است!» یعنی کسی که عرفات را درک کند و از دنیا