اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مثنوی معنوی - دفتر اول

براساس تصحیح سید حسن میرخانی

52٬160
جلد ها

دفتر اول از کتاب شریف «مثنوی معنوی» از آثار نفیس و گرانسنگ مولانا جلال‌الدین محمد رومی بلخی است که با تصحیحی بر متن مصحَّح مرحوم سیدحسن میرخانی، به ساحت طالبان علم و معرفت تقدیم می‌گردد. برخی از مهمترین موضوعات مندرج در این دفتر: - نی‌نامه - حقیقت عشق إلهی و کیفیت حرکت سالک در مسیر معبود. - توصیف حال عارف بِالله نسبت به دنیا. - لزوم تبعیت از ولیّ إلهی. - بیان راه‌های انحرافی مزوّران در مقابل مسیر حق. - معنای جبر و تفویض. - ادب حضرت آدم علیه‌السلام در مقابل خداوند. - غیرت خداوند متعال در تحریم زشتی‌ها. - تفسیر «مَن کانَ للّٰه کانَ اللٰهُ له». - بیان نفحه‌های الهی بر سالکان. - هدایت‌نیافتن معاندان. - توصیۀ پیامبر دربارۀ تقرّب به خدا با عقل. - اخلاص در عشق. - نکوهش قیاس.

مثنوی معنوی - دفتر اول

227
  • جز ز یک رو نیست پیوسته به کُلّ***ور نه خود باطل بُدی بَعثِ رُسُل1‌
  • چون رسولان از پیِ پیوستنَند***پس چه پیوندَندِشان چون یک تنَند؟!
  • این سخن پایان ندارد ای غلام***ز‌آنکه جَرّی سخت دارد این کلام
  • سپردنِ عرب هدیۀ خود را به غلامانِ خلیفه‌

  • 🔹 شرح کن حالِ عرب ای با نِظام***روزْ بی‌گه شد، حکایت کن تمام
  • 🔹 با نَقیبانْ حالِ خود را آن عرب***چون بگفت او، دید هنگامِ طلب
  • آن سبوی آب را در پیش داشت***تخمِ خدمت را در آن حضرت بکاشت‌
  • گفت: «این هدیه بِدان سلطان بَرید***سائلِ شَه را ز حاجت وا خرید
  • آبِ شیرین و سبوی سبز و نو***ز‌آبِ بارانی که جمع آمد به گو»2
  • خنده می‌آمد نَقیبان را از آن***لیک پَذرُفتند آن را همچو جان‌
  • ز‌آنکه لطفِ شاهِ خوبِ با‌خبر***کرده بود اندر همه اَرکانْ اثر
  • ----------

  • خویِ شاهان در رعیّت جا کُند***چرخِ أخضَرْ خاک را خَضرا کند
  • شَه چو حوضی دان، حَشَم چون لوله‌ها***آب از لوله رَود در گوله‌ها
  • چون‌که آبِ جمله از حوضی‌ست پاک***هر یکی آبی دهد خوشْ ذوقناک‌
  • وَر در آن حوضْ آبِ شور است و پلید***هر یکی لوله همان آرَد پدید
  • ز‌آنکه پیوسته‌ست هر لوله به حوض***خوض کن در معنیِ این حرف، خوض‌
  • لطفِ شاهنشاهِ جانِ بی‌وطن***چون اثر کرده‌ست اندر کُلِّ تن؟!‌
  • لطفِ عقلِ خوش‌نهادِ خوش‌نسب***چون همه تن را درآرَد در ادب؟!‌
  • عشقِ شَنگِ بی‌قرارِ بی‌سکون***چون در‌آرَد کُلِّ تن را در جُنون؟‌!
  • لطفِ آبِ بَحر کاو چون کوثر است***سنگ‌ریزه‌ش جمله دُرّ و گوهر است‌
  • هر هنر کُاستا بِدان معروف شد***جانِ شاگردش بِدان موصوف شد
  • پیشِ استادِ اُصولی هم اُصول***خوانَد آن شاگردِ چُستِ با حُصول‌
  • پیشِ استادِ فقیهْ آن فقه‌خوان***فقه خوانَد، نی اُصول و نی بیان‌
    1. تصحیح شده بر اساس نسخۀ قونیه. میرخانی: جزوْ یک‌رو نیست... .
    2. گو: گودال.
/ 17