آموزه‌های معرفت ج 4

بتوانیم وسطِ قضیّه یک تبصره بگذاریم: «آقا، من در این مجلس که شرکت می‌کنم حالم گرفته می‌شود؛ اجازه می‌فرمایید شرکت نکنم؟ آقا، اگر من خودم یک مجلس دیگری داشته باشم حالم بهتر است؛ اجازه می‌فرمایید یک مجلس دیگری داشته باشیم؟ آقا، بعضی‌ها هستند نمی‌توانند بیایند، شما اجازه می‌دهید خودشان آنجا یک جلسه‌ای داشته باشند؟» آقا، بعضی‌ها هستند حالشان این‌طور است؛ آقا، بعضی‌ها هستند حالشان آن‌طور است؛ بعضی‌ها هستند راست‌اند؛ بعضی‌ها هستند چپ‌اند؛ بعضی‌ها هستند بالا هستند! اینها چه چیز است؟ اینها همه‌اش معطّلی است!

 ما در زمان مرحوم آقا این دوره‌ها را گذرانده‌ایم! گفته می‌شد: «آقا، این کار را بکنید.» ولی ما می‌چرخاندیم، آن‌طرفش می‌کردیم، این‌طرف می‌کردیم، بالا می‌کردیم و پایین می‌کردیم. آدم خوب است که راست باشد!

نفع و ضرر اتیان یا سرپیچی از اوامر الهی برای خود انسان

 اینکه گفته می‌شود: «این کار انجام بشود»، این نفعش را نه به من می‌دهند و نه به کس دیگر می‌دهند و چیزی گیر کسی که نمی‌آید؛ این یک نفعی است که به خود آن شخص می‌رسد؛ حالا اگر آمد و این مطلب را قبول کرد، نفع را برده است؛ اگر قبول نکرد، نبرده است! هیچ آب از آب تکان نمی‌خورد، هیچ مسئله‌ای اتّفاق نمی‌افتد، خدا هم سرِ جایش نشسته است، نه‌اینکه حالا تصوّر بشود اگر ما این کار را نکنیم دیگر دَم و دستگاه خدا کساد شده است؛ نه‌خیر آقا، دَم و دستگاه خدا کساد نمی‌شود! نه دَم و دستگاه شیطان کساد می‌شود و نه آن دستگاه خدا، و هر دو مشتری دارند؛ [مهم این است که] ما خودمان را کجا بگذاریم! هیچ‌وقت دلمان برای شیطان نسوزد، شیطان مشتری زیاد دارد؛ برای خدا هم دلمان نسوزد، خدا هم دارد! در آیۀ شریفه داریم:

﴿فَإِن يَكۡفُرۡ بِهَا هٰٓؤُلَآءِ فَقَدۡ وَكَّلۡنَا بِهَا قَوۡمٗا لَّيۡسُواْ بِهَا بِكٰفِرِينَ﴾؛¹ «اگر شما