آموزه‌های معرفت ج 4

آن را بکَند؛ نه‌خیر! یا اینکه چین، افریقا، انگلیس، استرالیا، فرانسه، همۀ اینها افراد خوب دارند، افراد بد هم دارند؛ حالا ما مردم ایران صد در صد همه سلمان فارسی هستیم؟! ما همه ابوذر غفاری هستیم که حالا داریم به دیگران ایراد می‌گیریم: «آنجا این هستند، آنجا این هستند!» حافظ فرمود:

کسی از احوالات کس دیگر خبر ندارد، امّا وقتی که تجربه به میان می‌آید آن‌وقت معلوم می‌شود که چه خبر است و این باطن چیست!

کسی از باطن خبر ندارد. نگاه می‌کنی و می‌گویی: «به‌به، چقدر آدم نورانی‌ای است!» امّا وقتی که در موقعیّت مناسب قرار بگیرد و ببیند مطالب دارد با نفسانیّاتش مخالف می‌شود و با منافعش درگیر است، حاضر است تمام فجایع را انجام بدهد برای اینکه به کرسی بنشیند، حاضر است تمام جنایات را انجام بدهد برای اینکه از حرفش عدول نکند! چرا؟ چون نفس طلوع کرده و دیگر نمی‌گذارد زمین بخورَد! می‌گوید: «اگر من زمین بخورم کار تمام است!» نه آقا، کجا کار تمام است؟! تو هم مثل یکی از سایر افراد؛ چه فرقی می‌کند؟! حالا زمین خوردی چه شد؟!

عدم اتّکاء راه خدا به شخص

 ما خیال می‌کردیم که مرحوم آقا دیگر آخر قضیّه و عارف کذا و... است، و اگر ایشان برود دیگر راه خدا بسته است و درِ عرفان تخته است! دیدیم نه آقا، مرحوم آقا از