آموزه‌های معرفت ج 4

و یک دنیا ایمانِ به راه، ایمانِ به مسیر و ایمانِ به حقیقت! کاری که ایشان می‌کرد: از خدا مطالبه نمی‌کرد، بده بستان با خدا نمی‌کرد که ما این کار را می‌کنیم [در قبال فلان مسئله]! البتّه اگر شخصی بیاید این را انجام بدهد، شاید خدا او را نسبت به بعضی از مواهب و نسبت به بعضی از الطاف متمتّع کند؛ ولی آن مسئلۀ اصلی و آن مطلب اصلی به‌جای خودش باقی است و از بین نمی‌رود!

 مطالب دیگری بود که می‌خواستم خدمت رفقا عرض کنم، ولی دیگر

 دیگر وقت گذشته است و إن‌شاءاللَه بیش از این مزاحم رفقا نشویم، چون بالأخره باید به منزلشان بروند و کار و زندگی دارند. می‌گویند: «چقدر حرف می‌زند؟» اگر شما هم نگویید، دیگران می‌گویند. بالأخره انسان باید همۀ جوانب را مدّ نظر قرار بدهد، لذا اگر خدا توفیق داد إن‌شاءاللَه بقیّۀ مطالب برای شب‌های آینده.

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آل‌محمّدٍ