آموزه‌های معرفت ج 4

 آقا، امام صادق را در زندان انداختند؛ در طویلۀ زندان امام صادق را حبس کردند! یعنی چه شما می‌آیید توجیه می‌کنید؟! توجیه ندارد! یک شبانه روز به امام صادق مهلت دادند که یا بیعت کن [یا فردا گردنت را می‌زنیم]؛ همین محمّد و ابراهیم فرزندان عبداللَه محض که بر علیه منصور دوانیقی خروج کرده بودند. آن محمّد هم ادّعای مهدویّت می‌کرد و می‌گفت: «آن مهدیِ آخرالزّمان من هستم!» و عبداللَه محض پدر اینها آمده بود از امام صادق برای این مهدی بیعت بگیرد! حضرت فرمودند: «آن مهدی از اولاد من است؛ تو داری برای آن از من بیعت می‌گیری؟!» عبداللَه محض در آنجا گفت: «بیعت کن وإلاّ در اینجا گردنت را می‌زنیم!» و یک شبانه روز به امام صادق مهلت دادند که اگر در این یک شبانه روز بیعت نکردی فردا گردنت را می‌زنیم!¹ آیا اینها همه برای این بوده که راه گم کنند؟! اینها را که ما از خودمان درنیاورده‌ایم؛ در تاریخ نوشته شده است!

 بعد مرحوم آقا در آنجا به سیّد بن طاووس حمله می‌کند: «شما برای چه دارید بنی‌الحسن را تبرئه می‌کنید، درحالتی‌که تاریخِ ما دارد این را می‌گوید؟! اگر شما می‌گویید: ”تاریخ دروغ است“، خب همه را کنار بگذارید؛ امّا اگر راست است، چرا ما نباید بیان کنیم؟!»²

نقد توجیهات متحجّرانۀ علما

 امّا اینها می‌گویند: «اگر ما بیاییم به این نحو بیان کنیم، أذهانِ عامّه نسبت به اهل‌بیت دلسرد می‌شود!» خدا لعنت کند واقعاً این جمود را، خدا لعنت کند این تحجّر را و خدا لعنت کند هر کج فهمی را؛ هر کج فهمی! شما دارید به عامّه و به مردم اهل‌بیت قلاّبی معرّفی می‌کنید! ما اهل‌بیتی را قبول داریم که آن اهل‌بیت دارای این خصوصیّات و ویژگی‌ها است و ما باید با این نحوه به آنها نگاه کنیم، نه‌اینکه یک اهل‌بیت تراشیدۀ ساختۀ پرداختۀ از کارخانه درآمدۀ بزک کرده را؛ چون آن دیگر اهل‌بیت نیست!