آموزه‌های معرفت ج 4

میرزا علی شیرازی پسر میرزای بزرگ، مرحوم نائینی و مرحوم حاج آقا ضیاء عراقی، اینها همه از شاگردان میرزای دوّم مرحوم میرزا محمّدتقی شیرازی بودند که البتّه پیش میرزای اوّل هم درس خوانده بودند و شب‌های جمعه هم یک مجلس روضه خوانی و سینه زنی داشتند. مرحوم نائینی و مرحوم آقا ضیاء و آقا شیخ عبدالکریم، اینها با هم بودند و هر شبِ جمعه یک مجلس خصوصی پیش خودشان داشتند و سینه می‌زدند.

 مرحوم آقا شیخ مرتضی نقل می‌کرد که مرحوم پدر من می‌گفت:

ما وقتی که در سامرّا بودیم وبا آمد و همین‌طور جنازه‌ها بود که به قبرستان می‌رفت! (خب در سامرّا سنّی و شیعه زیاد است و سنّی‌ها هم در آنجا زیاد بودند.) یک روز من پیش میرزا محمّدتقی نشسته بودم و مرحوم حاج آقا ضیاء و مرحوم نائینی و چند نفر دیگر هم در آن مجلس حضور داشتند که یک‌دفعه در باز شد و مرحوم سیّد محمّد فشارکی آمد.

 آقا سیّد محمّد فشارکی از بزرگان علمای طراز اوّل سامرّا و بعد نجف بوده که درس‌هایش معروف است. می‌گویند: درس‌های مرحوم آقا سیّد محمّد فشارکی مجتهد پرور بوده است؛ یعنی نمی‌آمده به شاگرد مطلب را بگوید، فقط راهنمایی می‌کرده و او خودش می‌بایست برود مسئله را پیدا بکند. ایشان می‌گفت:

مرحوم فشارکی می‌آید رو می‌کند به آقایان و می‌گوید: «شما مرا به‌عنوان مجتهد قبول دارید یا ندارید؟» همه می‌گویند: «بله، ما شما را به‌عنوان یک مجتهد عادل قبول داریم.» ایشان می‌گویند: «شما حکم مجتهد را نافذ می‌دانید یا نمی‌دانید؟» اینجا که می‌شود بعضی‌ها شروع می‌کنند به ردّ و اشکالاتِ طلبگی کردن که حالا باید ببینیم چه حکم می‌کند و به‌طور کلّی، بالإجمال و... ! ایشان هم خودش را خسته نمی‌کند؛ می‌گوید: «چه حکم مجتهد را نافذ بدانید یا نافذ ندانید، من حکم کردم که هر شیعه در سامرّا باید هر روز صبح یک زیارت عاشورا بخواند و ثوابش را إهدا کند به روح مادر امام زمان حضرت نرجس خاتون و آن حضرت را شفیع قرار بدهد پیش پسرش (که تمام عالَم کوْن دست او است) تا این بلیّه را نسبت به شیعه بردارد.»

 این مسئله در سامرّا پخش شد و شیعه‌ها صبح‌ها شروع کردند به زیارت