
آموزههای معرفت ج 4
شرح دعای ابو حمزه ثمالی
شرح فقره و أعلَمُ أنّک للرّاجِی بِمَوضِعِ إجابَةٍ و لِلمَلهوفینَ بِمَرصَدِ إغاثَةٍ از دعای ابوحمزه ثمالی که در سال 1422 هجری قمری ایراد شده
آموزههای معرفت ج 4
167دارد که این کار برای این شخص انجام نشود! مثلاً او میخواهد برای ازدواج إقدام کند و ما با او دشمنی و خصومت داریم، میگوییم: «إنشاءاللَه که این ازدواج سر نگیرد، إنشاءاللَه که این موفّق نشود و به او جواب رد بدهد!» یا چون مثلاً خانوادهها میانۀشان با هم خیلی خوب نیست میگوییم: «إنشاءاللَه برای این موردِ دختر، شوهر مناسبی پیدا نشود!» یا یکی میخواهد اشتغالی را در پیش بگیرد و چون انسان با او مسئله دارد میگوید: «إنشاءاللَه که سرش به سنگ بخورد، دست به طلا بزند خاکستر بشود!» یا میخواهد درس بخواند، میگوییم: «إنشاءاللَه که در این درس موفّق نشود و رد بشود!»
نقش مهمّ نیّت در باطن عمل
این خواست و این نیّت، نیّتِ شیطانی است؛ این نیّت، نیّتِ نفرت انگیز است؛ این هویٰ و اراده، ارادۀ نفرت انگیز و وقیح است؛ امّا نفس آن عمل بالأخره یا انجام خواهد شد یا انجام نخواهد شد. خود عمل اشکالی ندارد، آن نیّت است که عمل را خراب میکند. عجیب این است که در آیات قرآن نسبت به این مسئله اشاره شده است.
آیاتی است در سورۀ إسراء که راجع به مقیاس و راجع به کیل و راجع به ارتباط و دروغ و امثال اینها است،1 و بعد از تمام اینها خدا میفرماید: ﴿كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ
- سوره إسراء (١٧) آیه ٣١ ـ ٣٧:
﴿وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلٰقٖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡٔٗا كَبِيرٗا * وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓ إِنَّهُۥ كَانَ فٰحِشَةٗ وَسَآءَ سَبِيلٗا * وَلَا تَقۡتُلُواْ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظۡلُومٗا فَقَدۡ جَعَلۡنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلۡطٰنٗا فَلَا يُسۡرِف فِّي ٱلۡقَتۡلِ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورٗا * وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥ وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسُۡٔولٗا * وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ ذٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلٗا * وَلَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌ إِنَّ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡبَصَرَ وَٱلۡفُؤَادَ كُلُّ أُوْلٰٓئِكَ كَانَ عَنۡهُ مَسُۡٔولٗا * وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَن تَخۡرِقَ ٱلۡأَرۡضَ وَلَن تَبۡلُغَ ٱلۡجِبَالَ طُولٗا * كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ عِندَ رَبِّكَ مَكۡرُوهٗا﴾.
ترجمه: «و فرزندان خود را از ترس تهیدست شدن و از بین رفتن سرمایه نکُشید، زیرا که ما ایشان و شما را روزی میدهیم؛ حقّاً کشتن آنان گناهی بزرگ و خطایی سِتُرگ است * و به زنا کردن نزدیک مَشوید؛ زیرا که این عمل، بسیار زشت و ناپسند و راه بدی است * و آن نفسی را که خداوند آن را محترم شمرده (و کشتنش را حرام نموده است) نکُشید مگر به حق! و کسی که به ظلم کشته ←
- سوره إسراء (١٧) آیه ٣١ ـ ٣٧:
