آموزه‌های معرفت ج 4

بیاید و ببیند که بله، همین‌طور صف در صف توضیح المسائل تا آنجا چیده شده است؛ مسئله فرق می‌کند! گفت: «باید دو سال بگردیم تا یک‌هم‌چنین شخصی را پیدا کنیم!» ایشان چه جوابی دادند؟ این جواب را توجّه کنید؛ فرمودند:

آیا ارزش این را دارد که بگردی؟! اگر ارزش دارد برو بگرد!

 دو سال که هیچ، بنده می‌گویم: ده سال! اگر ارزشش را دارد که دو سال بگردی برو؛ و اگر ارزش ندارد نه، همین‌طوری برو چشم بر هم بزن، قرعه بینداز یا این‌طرف سکّه یا آن‌طرف سکّه یک توضیح المسائلی را [شانسی و] بختکی بردار و برو انجام بده!

مسئلۀ رجاء و امید، مهم‌ترین مسئله برای سالک

 این مسئلۀ رجاء و امید مهم‌ترین مسئله‌ای است که یک سالک باید به آن توجّه کند. اینکه از خدا چه می‌خواهد و امیدش چه هست؟ این مهم است. فقط بگوییم: «خدایا، ما را برسان» تمام شد؛ خب اگر به این گفتن است، او هم می‌گوید: «خیلی خوب، می‌رسانیمت!» یا فقط بگوییم: «خدایا، ما داریم به‌طرف تو می‌آییم.» او هم می‌گوید: «خب خوش آمدی، تو هم بلند شو بیا!» این که امید نیست. اینکه ما در قرآن نسبت به رجاء آیاتی داریم،¹ [منظور چیست]؟

سعی بلیغ بزرگان در إلقاء زوایای تربیتی و ظرائف سلوکی به افراد

 اینکه خدمتتان می‌گویم یک وقت تصوّر نشود که خود بنده از این قاعده مستثنا هستم! نه، خیلی بی‌رودربایستی بگوییم: خود ما هم همین‌طور بودیم، منتها از باب اینکه یک وقت در مسئله خیانت نکنیم، می‌گوییم بیاییم صاف و ساده قضیّه را بگوییم. بالأخره حالا یک‌دفعه یکی شانسی و بختکی درآمد و گفت: آقا، ما عمل می‌کنیم! بسیار خوب، حالا چرا ما این وسط [بخل کنیم]؟! حالا یک نفر را من دارم می‌گویم؛ إن‌شاءاللَه همه خودمان را [منطبق کنیم]!

 مرحوم پدر ما برای آمدن به مسجد و تربیت افراد و تربیت جوان‌ها سعی خیلی خیلی بلیغی داشت که دقیقاً زوایای تربیتی و ظرائف سلوکی را در نقاط مختلف