آموزه‌های معرفت ج 4

و خودش را بکِشند و او هم همین‌طور نگاه کند! خب یک کاری کن؛ نه، نمی‌شود!¹ اصلاً شما می‌توانید یک‌هم‌چنین مسئله‌ای را باور کنید؟!

 ولی به‌جای خودش، در آنجایی که باید [کاری کند]، آنجا مسئله فرق می‌کند: وقتی حضرت زهرا از دنیا می‌رود، این عمَر یک‌دفعه رگ تدیّن و قرابتش به رسول خدا گُل می‌کند و یادش می‌آید که با رسول خدا قرابت دارد و پدر زن رسول خدا است. می‌گوید: «فاطمه چه شد؟»

 ـ فاطمه را دفنش کردیم تمام شد!

 ـ چه؟! بیخود کردید دفنش کردید؛ بنده باید بیایم به او نماز بخوانم! این حرف‌ها نیست!

 حالا می‌خواهد بیاید به او نماز بخواند؟! یک قبر ساختگی در قبرستان بقیع درست کرده بودند، آمد آنجا و به افراد گفت که بیایید این قبر را بشکافید و جنازه را دربیاورید که خلیفۀ مسلمین می‌خواهد نماز بخواند! دختر رسول خدا دفن بشود و ما نماز نخوانیم؟!

 امیرالمؤمنین آمد آنجا ایستاد، شمشیرش را هم درآورد صاف گذاشت روی زمین و گفت: «هر کسی می‌تواند بیاید این قبر را بشکافد و [دختر رسول خدا] را بیرون بیاورد!» چند نفر آمدند؟ همه رفتند عقب!²