Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

45

درحالی‌که این حلال نیست! لذا غنائی که برحسب عرف و عادت موجب تغییر و تبدّل است حرام است ولو اینکه این غناء در یک مورد هم موجب تغییر نشود!
بله، در بعضی اوقات، هم گونۀ خواندن و هم آن معنایی که استعمال می‌کند مِن‌حیث‌المجموع این تأثیر را می‌گذارد، لذا اگر فقط معنا باشد بدون خواندن، اثر نمی‌گذارد و اگر خواندن باشد بدون معنا باز هم اثر ندارد، بلکه آن تلفیقی که موجب می‌شود انسان از حالت عادی خارج شود تأثیر می‌گذارد.
در بعضی اوقات هم ممکن است فقط صدای تنها بدون وجود هیچ معنایی انسان را از حالت عادی خارج کند؛ مثلاً فردی به این کیفیت می‌خواند: «اَاَ اُاُ ای‌ای» و صدا را بالا و پایین می‌برد، با اینکه هیچ کلامی نگفته است و هیچ معنایی در کار نیست، ولی به خودِ همین نحوۀ صدا و در دهان پیچاندن و بالا و پایین کردن صدا غناء می‌گویند.
اتفاقاً این مسئله را در سایر موضوعات هم می‌گوییم: هر چیزی که انسان را از حالت طبیعی به حالت شهوانی و حیوانی خارج کند، یعنی انسان را از مقام انسانیت تنزّل دهد، حکم حرمت بر آن می‌آوریم.
من‌باب‌مثال اگر مادّه‌ای بخورید که شما را از حالت طبیعی به حیوانی خارج کند حرام است؛ مثلاً کسی که هروئین مصرف می‌کند از حال طبیعی خارج می‌شود و به حال حیوانی تنزّل پیدا می‌کند، لذا حرام است؛ وإلاّ در زمان پیغمبر و ائمه علیهم السّلام که هروئین نبوده است [تا حکمش را بگویند]، پس دلیل بر حرمتش چیست؟! البته این ملاک، غیر از مسئلۀ اعتیاد است. اگر انسان صرفاً معتاد بشود ایرادی ندارد؛ مثل‌اینکه شخصی معتاد به سبزی یا پرتقال یا چایی است و اگر چای نخورد سر درد می‌گیرد، همان‌طور که خیلی افراد وقتی بعد از ظهر چای نمی‌خورند سر درد می‌گیرند،