Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

63

فَقالَ: «بَلیٰ، وَاللَهِ لَکَأنّی لَم أسمَع بِهٰذِهِ الآیةِ مِن کتابِ اللَهِ مِن أعجَمیٍّ و لا عَرَبیٍّ. لا جَرَمَ أنَّنی لا أعودُ إن شاء اللَه، و أنّی أستَغفِرُ اللَهَ.»
فَقالَ لَهُ: «قُم فاغتَسِل و سَل¹ ما بَدا لَک، فَإنَّک کُنتَ مُقیمًا عَلیٰ أمرٍ عَظیمٍ! ما کان أسوَأَ حالَکَ لَو مِتَّ عَلیٰ ذَلِک! اِحمَدِ اللَهَ و سَلهُ التَّوبَةَ مِن کلِّ ما یَکرَهُ؛ فَإنَّهُ لا یکرَهُ إلّا کُلَّ قَبیحٍ، و القَبیحَ دَعهُ لِأهلِهِ فَإنَّ لِکلٍّ أهلًا!»²
این مسئله مربوط به سِماع غنائی بود که آن شخص از جاریه‌های مغنّیه می‌شنید.
عدم خصوصیت زن‌بودن مغنّیه در حرمت مستفاد از روایات غناء
این روایاتی که در مورد مغنّیه‌ها آمده به‌خاطر زن بودن و إناث‌بودن آنها نیست، بلکه به‌خاطر اصل غناء است و گفتیم که سواءٌ کان رجلًا أو إمرأةً. البتّه در زمان سابق [افراد به مغنّیه‌ها اقبال داشته‌اند]. واقعیت هم همین‌طور است که آدم طبیعتاً هیچ‌وقت صدای زن را رها نمی‌کند تا صدای مرد را بشنود! ولی بالأخره مردهای خوش‌صدا هم وجود داشته‌اند! مسئله طرفینی است، یعنی همان‌طوری‌که صدای زن برای مرد
1. خ ل: صَلِّ.
2. الکافی، ج ٦، ص ٤٣٢. ترجمه:
  «مسعده بن زیاد می‌گوید: نزد امام صادق علیه السّلام بودم که شخصی به حضرت عرض کرد: پدر و مادرم فدایت! برخی از همسایه‌های ما کنیزهایی دارند که آواز می‌خوانند و عود (نوعی تار) می‌نوازند و چه‌بسا وقتی به بیت‌الخلاء می‌روم، برای شنیدن صدای آنان نشستن در بیت‌الخلاء را بیشتر طول می‌دهم! حضرت فرمود: ”چنین مکن!“
  آن شخص گفت: به خدا قسم که نزد آن کنیزان نمی‌روم، فقط صدایی است که با گوشم می‌شنوم! حضرت فرمود: ”در سایۀ لطف خدا باشی، آیا کلام خداوند عزّوجلّ را نشنیده‌ای که می‌فرماید: ﴿به‌درستی‌که حقّاً گوش و چشم و دل، یکایک آنها از آنچه پیروی نموده‌اند مورد سؤال قرار می‌گیرند﴾؟“
  آن شخص گفت: آری، اما به خدا قسم که گویا این آیه از قرآن را هرگز از احدی از عرب و غیر عرب نشنیده بودم! بدون شک تکرار نخواهم کرد، إن‌شاءاللَه! و از خدا طلب غفران می‌کنم! حضرت فرمود: ”بلند شو، غسل کن و هرچه می‌خواهی از خدا بخواه (خ ل: هر قدر به دلت افتاد نماز بخوان) که همانا بر امر عظیم و حالت بدی بوده‌ای، و اگر با این‌حال مرده بودی چقدر وضعیت بدی داشتی! خدای را سپاس گوی و از هرآنچه ناخوشایند او است از او طلب توبه نما، زیرا خدا ناخوشایند ندارد مگر زشتی‌ها را. و زشتی‌ها را به اهلش واگذار، چراکه هر چیزی اهلی دارد!“» (محقق)