Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

85

که لهو و لغو و باطل است» در حالی‌که این مسلّم است که صدای خوب هیچ‌وقت نمی‌تواند باطل باشد و صدای زیبا و صوت حَسن باطل نیست! و نه‌تنها باطل بودن آن مخالف با فطرت انسان است، چون انسان زیبایی و جمال را می‌طلبد و به آن جذب می‌شود؛ بلکه صدای حَسن یکی از پدیده‌ها و نعمت‌های الهی است و بر خلاف فطرت و تعقّل است که خداوند صدای زیبا و پسندیده را عطا کند و بعد بگوید که از آن استفاده نکنید!
حتی نسبت به مسائل دیگر هم صحبت همین است و همین مطلب را می‌گوییم. زیبایی مسئله‌ای است که هیچ‌وقت مقدوح نشده و قدحی برای آن نیامده است. بحثی که وجود دارد تبعاتی است که ممکن است بر این مسئله مترتّب باشد؛ مثلاً نفسِ نگاه‌کردن به زن نامحرم هیچ نوع اشکالی از نظر شرعی و عقلی ندارد، یعنی انسان زنی را به‌عنوان یک جمال بخواهد نگاه کند و خوشش بیاید! ولی مهم این است که شارع این عمل را به‌خاطر تبعاتش حرام قرار داده است، چون به‌واسطۀ این نگاه، غریزۀ جنسی تحریک می‌شود و بعداً مفاسدی بر آن مترتّب می‌شود که از باب «نظر به اجنبیّه» حرام است.
اما اگر این مسئله اصلاً وجود نداشته باشد، فرض کنید می‌خواهید به یک گُل زیبا نگاه کنید، این نگاه چه اشکالی دارد؟! ولو اینکه گل همسایه و در منزل همسایه و گل باغ باشد. یا فرض کنید می‌خواهید به یک منظرۀ زیبا نگاه کنید، این نگاه‌کردن اشکالی ندارد! آن مبنایی هم که ما در آن‌موقع مطرح کرده بودیم¹ در اینجا هم می‌آید. حالا دیگر خیلی قضیّه را باز نمی‌کنیم.
بنابراین خود آیۀ ﴿وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشۡتَرِي لَهۡوَ ٱلۡحَدِيثِ﴾ آن جنبۀ بطلان را ذکر می‌کند که «حدیث، حدیثِ باطل است!» اگر غناء به معنای صوت حَسن باشد که بطلان جای طرح ندارد، بلکه خیلی هم مستحسن است!
پس معلوم می‌شود در این غنائی که امام باقر و امام صادق علیهما السّلام
1. جهت اطلاع بیشتر رجوع شود به آموزه‌های معرفت، ج ١، ص ١٨٤ ـ ١٨٦.