نور ملکوت حج جلد 2
اسرار و احکام حج
جلد دوم مجموعۀ «نور ملکوت حج» است که در ادامۀ مبانی جلد پیشین، به تبیین اسرار، احکام و آداب این فریضه می‌پردازد. این اثر که برگرفته از آثار و بیانات علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی و آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی (رضوان‌الله‌علیهما) است، علاوه بر مناسک و اسرار حج، آداب اماکن زیارتی مکه و مدینه را نیز شرح می‌دهد. مباحث این مجموعه، سیری جامع از مقدمات و آمادگی‌های پیش از این سفر الهی تا تحلیل اسرار و مناسک را در بر گرفته و در نهایت، بر لزوم مراقبه‌های پس از بازگشت جهت حفظ دستاوردها و حالات معنوی زائر تأکید می‌ورزد. این کتاب نیز با ساختاری موضوعی در ۶ فصل تنظیم شده است.
نور ملکوت حج جلد 2
401
حالت جذبه و کیفیت غلبۀ آن بر نیازهای جسمی
و این همان حالت جذبه است که برای سالک پیدا می‌شود و در آن حال، گرچه به امور عادی و مسائل ظاهری می‌پردازد، ولی کشش روحی و انجذاب نفسی، دیگر مجالی برای پرداختن به جسم برای او نمی‌گذارد.
این حال ممکن است برای بسیاری از سُلاک پیدا شود؛ البته موقت است و ممکن است در یک روز، یک هفته و یا یک ساعت رخ دهد؛ و این مسئله برای بعضی از افراد در طول شب پیدا می‌شود؛ و گاهی ممکن است به‌حدی اشتداد یابد که توان را ببرد و بر نفس غلبه کند.
این مسئله، به حضرت موسی علیه السّلام مربوط بوده است که خداوند در این مدت برای آن حضرت، چنان حالت جذبه به‌وجود آورد که در تمام آن مدت، نفس و جسم احساس خواب و گرسنگی و تشنگی نکرد؛ و این امر هیچ بعید نیست و اشکالی هم ندارد.
- ← «امام صادق علیه السّلام فرمودند: انسان مشتاق، نه اشتهایی به غذا دارد، نه از نوشیدنی لذت می‌برد، نه خواب برایش گواراست، نه به دوستی انس می‌گیرد، نه در خانه‌ای پناه می‌جوید، نه در آبادی سکونت می‌کند، نه لباس نرم می‌پوشد و نه آرام و قراری دارد. او شب و روز خدا را عبادت می‌کند، به این امید که به آنچه اشتیاق دارد برسد و با زبان شوق با او مناجات کرده و از آنچه در درونش می‌گذرد، سخن گوید.
همان‌گونه که خداوند متعال از حال موسی علیه السّلام در میعادگاه پروردگارش خبر داد که گفت: ﴿پروردگارا، من به‌سوی تو شتافتم تا خشنود گردی.﴾ و پیامبر صلّی اللَه علیه و آله و سلّم نیز حال او را چنین تفسیر نمود: او در آن چهل روز رفت و برگشت، و از شدت شوق به پروردگارش، نه چیزی خورد، نه نوشید، نه خوابید و نه به هیچ‌یک از اینها میل داشت.
پس هرگاه به میدان شوق وارد شدی، بر نفس خود و خواسته‌های دنیوی‌ات تکبیر بگو و تمام آنچه به آن عادت کرده‌ای را رها کن و توجهت را از غیر معشوقت بازگردان و میان مرگ و زندگی‌ات لبیک بگو: ”لبّیک، اللَهمّ لبّیک؛ خداوندا، گوش‌به‌فرمان توام!“ خداوند پاداشت را بزرگ گرداند. مثَل انسان مشتاق، مثَل شخصی در حال غرق شدن است که هیچ همت و تلاشی جز برای نجات خود ندارد و هر چیزی غیر از آن را فراموش کرده است.» (محقق)
* سوره طه (٢٠) آیه ٨٤.
- ← «امام صادق علیه السّلام فرمودند: انسان مشتاق، نه اشتهایی به غذا دارد، نه از نوشیدنی لذت می‌برد، نه خواب برایش گواراست، نه به دوستی انس می‌گیرد، نه در خانه‌ای پناه می‌جوید، نه در آبادی سکونت می‌کند، نه لباس نرم می‌پوشد و نه آرام و قراری دارد. او شب و روز خدا را عبادت می‌کند، به این امید که به آنچه اشتیاق دارد برسد و با زبان شوق با او مناجات کرده و از آنچه در درونش می‌گذرد، سخن گوید.