ارتداد در اسلام
تبیین جایگاه ارتداد در اسلام و احکام مترتبه بر آن
کتاب حاضر، دربرگیرندۀ مبانی و مباحث تحلیلی پیرامون مسئلۀ ارتداد در دین مبین اسلام است. این اثر که برگرفته از نوشتهجات و دروس خارج فقه آیتالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّسسرّه) است، ارتداد را از منظر عقلی، فطری و فقهی تحلیل کرده و تفاوت نگاه مکتب اهلبیت علیهمالسلام را با دیدگاههای افراطی و تفریطی در مقولۀ آزادی اندیشه و بیان نشان میدهد. مؤلف در این اثر، مسائل مهمی نظیر تفاوت ارتداد ملی و فطری، نقش علم و عقل و عناد در تحقق موضوع ارتداد و... را در کنار مباحث کلامی و تاریخی بررسی کرده است. این کتاب با ساختاری موضوعی در یک مقدمه و ۹ فصل تدوین شده است.
ارتداد در اسلام
106فهمیدهاند، منظور من این نبود، و میخواستم مطلب دیگری را بگویم.» بسیاری از اوقات انسان مطالب را اشتباه میفهمد و بعد حکم تکفیر میدهد. این نکات مطالبی است که انسان باید با فهمالحدیث متوجه منظور و مراد از روایت شود.
روایت پنجم از حضرت ابیعبداللَه علیه السّلام است:
عن عدةٍ من أصحابِنا، عن سهلِ بنِ زیادٍ، عن محمدِ بنِ الحسنِ بن شَمّونٍ، عن عبداللَه بنِ عبدِ الرحمنِ، عن مِسمَعِ بنِ عبد المَلکِ، عن أبیعبدِاللَهِ علیه السّلام قال: قال أمیرالمؤمنین علیه السّلام: «المرتدُّ عن الإسلام تُعزَل عنه إمرأتُه و لا تُؤکَل ذبیحتُهُ و یُستَتاب ثلاثةَ أیام، فإن تاب و إلّا قُتل یومَ الرابع.»1
روایت ششم:
محمّدُ بنُ الحسنِ بإسنادِه عن الحسینِ بن سعیدٍ، عن حمّادٍ و صفوانَ، عن معاویةَ بن عمّارٍ، عن أبیهِ، عن أبیالطُّفَیلِ، أنَّ بنی ناجیةَ قومًا کانوا یَسکُنون الأسیافَ و کانوا قومًا یدّعون فی قریشٍ نسبًا و کانوا نصاریٰ، فأسلموا ثمّ رجَعوا عن الإسلامِ، فبعَث أمیرالمؤمنین علیه السّلام مَعقِلَ بنَ قیسٍ التّمیمیَّ. فخرَجنا معه، فلمّا انتَهینا إلی القومِ جعَل بینَنا و بینَه أمارةً فقال: «إذا وضَعتُ یدی علی رأسی فضَعوا فیهم السلاحَ.» فأتاهم فقال: «ما أنتم علیه؟»
فخرَجت طائفةٌ فقالوا: «نحن نصاریٰ فأسلمنا لا نعلَم دینًا خیرًا من دینِنا، فنحن علیه.»
و قالت طائفةٌ: «نحن کنّا نصاریٰ ثم أسلمنا ثمّ عرَفنا أنّه لا خیرَ فی [من] الدین الذّی کنّا علیه، فرجَعنا الیه.»
فدعاهم إلی الإسلامِ ثلاثَ مرّاتٍ فأبَوا. فوضَع یدَه علی رأسِه. قال: فقتَل مُقاتلیهم و سَبیٰ ذراریَّهم.
- همان، ترجمه:
«از امام صادق روایت شده است که امیرالمؤمنین علیهما السّلام فرمود: ”کسی که از اسلام بازگردد، زنش از وی جدا میگردد، و حیوانی را که ذبح نموده است خورده نمیشود، و سه روز توبه داده میشود. اگر توبه کرد باکی بر وی نیست، والاّ روز چهارم کشته میشود.“» (محقق)
- همان، ترجمه:
