ارتداد در اسلام

معصومین علیهم السّلام برای ما به میراث مانده است، باید اذعان نمود که در این موهبت الهی سهم عمده‌ای، نصیب معترضین و مخالفین مکتب اهل‌بیت علیهم السّلام می‌باشد که با نقد و اعتراض به مبانی اصیل تشیّع، موجب توضیح بیشتر و تفسیر افزون‌تری از جانب حضرات معصومین شدند؛ و امروز ما ملت شیعه و ایتام آل‌محمد می‌توانیم از این برکات و الطاف و آثارِ چشمه‌های خروشان معارف اهل‌بیت استفاده کنیم.

حدود آزادی بیان، یکی از پیچیده‌ترین مسائل امروز جهان اسلام

در اینجا باید اعتراف کنم که مسئلۀ آزادی بیان و اندیشه و محدودۀ قلمرو آن یکی از پیچیده‌ترین مسائل مهمّ اسلامی واقع شده است؛ به‌طوری‌که به‌حق و به‌جا، اذهان بسیاری از متفکران و محققّان و دلسوزان مکتب راستین وحی را به خود مشغول داشته است.

تحول و تبدل ماهوی در دنیای پیشرفتۀ کنونی و فرهنگ ملل مختلفۀ بشریت، پاسخی منطقی را برای این معضل مهم و حلّ این عقدۀ عویصه می‌طلبد. طبیعی است مسیحیت با کنارگذاشتن قلمرو دینی از نظام اجتماعی و سیاسی خود، یکسره خود را از ردّوایراد و پاسخ‌های غیرمنطقی زعمای خود و علمای دینی یله و رها نمود، و برای همیشه از شرّ این‌گونه تفکرات و اشتغال به توجیه و تفسیرهای نابه‌جا راحت و خلاص نمود، و زمزمۀ جدایی دین از سیاست را به‌عنوان تنها منجی مسیحیت قهقرایی برای امت سرگشته و حیران از دستاوردهای تکنولوژی و عقاید خرافۀ مسیحیتِ مسخ‌شده قلمداد نمود.

امروزه بشر تصور می‌کند که تحول و تجدد جدی در نظام اجتماعی و ساختار حکومتی دنیای کنونی، موجب تحول و تجدد در اصل پدیدۀ تفکرات و نحوۀ ادراک بشر نیز گردیده است؛ درحالی‌که مطلب درست به خلاف این است.

اگر بشر در گذشته، راه سعادت خود را در متابعت از عقل و تمسک به شرع و پیروی از رهبرانِ راستینِ جامعه می‌دانست، امروزه صد در صد احتیاج به منبع وحی و سرچشمۀ عصمت و تعلق و تمسک به زعیم مکتب وحی در او مشهودتر و مبرم‌تر گشته است.

طرق متفاوت در بیان مشکلۀ عویصه محدودۀ آزادی در تفکر و اندیشه

برای پاسخ از این مشکلۀ عویصه و بیان محدودۀ آزادی در تفکر و اندیشه،