ارتداد در اسلام

همان معنایی است که ما در باب شرک خفی عرض خواهیم کرد.¹

اگر شرک به معنای مطلقِ «برای خدا شریک قرار دادن» باشد، همه مشرک هستند. چه کسی است که برای خدا شریک قرار ندهد؟! همین‌که در عالم اسباب و مسببات، ذهن ما منصرف به مبادی متعدده است، این خود بالاترین شرک است.

اما آن شرکی که متعلّقِ احکام است، عبارت است از: «العبادة لغیر اللَه و الصلاة لغیر اللَه و الدعاء لغیر اللَه» که امام علیه‌السّلام نیز به این مسئله اشاره می‌کنند. بنابراین، معنای ارتداد عبارت است از: «الرجوع عن الحق» و معنای ﴿مَن يَرۡتَدَّ مِنكُمۡ عَن دِينِهِ﴾ عبارت است از اینکه: شخص دین را کنار بگذارد و این جحد و انکار او به اصل شریعت و دین برگردد. در این صورت است که در اصطلاح به آن فرد مرتد می‌گویند.