ارتداد در اسلام

ثانیاً: در اینجا حضرت با عبارتِ «لأنّ الإمامَ مِن اللَهِ و دینه مِن دینِ اللَه» علت را بیان می‌کنند.

ثالثاً: در روایات دیگری که خواهد آمد می‌فرماید: «فلا توبةَ له» اما حضرت در اینجا با عبارتِ «إلّا أن یرجعَ و یتوبَ إلی اللَه» اثبات امکان توبه می‌فرمایند.

روایت دوم از کافی است:

محمدُ بنُ یعقوبَ، عن علی بنِ إبراهیمَ، عن أبیه، عن عدةٍ مِن أصحابِنا، عن سهلِ بنِ زیادٍ، جمیعًا عن ابنِ محبوبٍ، عن العلاءِ بنِ رَزینٍ، عن محمدِ بنِ مسلمٍ، قال: سألتُ أباجعفرٍ علیه السّلام عن المرتدِ فقال: «مَن رَغِبَ عن الإسلامِ و کفَر بما أُنزل علیٰ محمدٍ صلّی ‌اللَه ‌علیه ‌و آله ‌و سلّم بعدَ إسلامِه فلا توبَةَ له، و قد وجَب قتلُه و بانَت منه امرأتُه و یُقسَّمُ ما ترَک علیٰ وُلدِه.»¹

اولاً: این روایت صحیحه است.

ثانیاً: در اینجا برخلاف روایت قبل، نفی قبول توبه دارد و می‌فرماید: «فلا توبَةَ له».

روایت سوم نیز در کافی است و کلینی با اسناد خودش نقل می‌کند:

و بالإسنادِ عن ابنِ محبوبٍ، عن هِشامِ بنِ سالمٍ، عن عمّارٍ الساباطی، قال سمِعتُ أباعبدِاللَه علیه السّلام یقول: «کلُّ مسلمٍ بَین المسلمین إرتدَّ عن الإسلامِ و جحَد محمدًا صلّی ‌اللَه ‌علیه ‌و آله  نبوّتَه و کذّبَه، فإنّ دَمَه مباحٌ لِمن سمِع ذلک منه، و امرأتُه بائنةٌ منه یومَ ارتدَّ، و یُقَسَّمُ مالُه علی ورثتِه، و تَعتدّ