Name: کتاب رساله طهارت انسان - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رساله طهارت انسان

22

مَآ ءَاتَىٰكُمۡ فَٱسۡتَبِقُواْ ٱلۡخَيۡرَٰتِ إِلَى ٱللَهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعٗا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ فِيهِ تَخۡتَلِفُونَ﴾¹
انطباق حقیقت تشریع بر کیفیّت تکوین و خلق
امیرالمؤمنین علیه السّلام از بعثت انبیا و حقیقت تشریع‌ این‌طور تعبیر می‌فرماید:
و اصطَفیٰ سُبحانَهُ مِن وُلدِهِ أنبِیاءَ، أخَذ علی الوَحیِ مِیثاقَهُم و علیٰ تَبلیغِ الرِّسالةِ أمانَتَهُم لَمّا بَدَّلَ أکثَرُ خَلقِهِ عَهدَ اللَه إلیهِم، فجَهِلوا حَقَّهُ و اتَّخَذوا الأندادَ معه، و اجتالَتهُمُ الشَّیاطینُ عن مَعرِفَتِهِ و اقتَطَعَتهُم عن عِبادَتِهِ. فَبَعَثَ فیهِم رُسُلَهُ و واتَرَ إلیهِم أنبِیاءَهُ لِیَستَأدوهُم میثاقَ فِطرَتِهِ و یُذَکِّروهُم مَنسِیَّ نِعمَتِهِ و یَحتَجُّوا علیهِم بِالتَّبلیغِ و یُثیروا لهم دَفائِنَ العُقولِ. ـ إلخ.²
1. سوره مائده (٥) آیه ٤٨. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٣٦:
  «و ای پیغمبر ما به‌سوی تو کتاب قرآن را به حق فرو فرستادیم، درحالی‌که‌ قرآن تصدیق‌کنندۀ کتابی است که در برابر اوست (تورات و انجیل) و مُهَیمِن و مُسیطر و محیط بر آن است. بنابراین، تو در میان ایشان که طائفۀ یهود و نصاری هستند، به همان‌چه خداوند به تو فرو فرستاده است، حکم کن؛ و از آراء و أنظار توخالی آنها بعد از حقّی که خدا به تو داده است، پیروی مکن. برای هر یک از شما، ما شریعه و آبشخوار وصول به حقایق، و راه و منهاجی در طریق کمال قرار داده‌ایم. اگر خداوند می‌خواست همۀ شما را امّت واحدی که دارای یک پیغمبر و یک کتاب باشند قرار می‌داد؛ ولیکن این‌گونه از ارسال رُسُل و إنزال کُتُب برای آن است که: شما را در آنچه را که به شما داده است، آزمایش نماید. بنابراین شما در خیرات و حَسَنات پیشی بگیرید و سبقت بجویید. بازگشت همگی شما به سوی خداست؛ و در آن حال وی شما را به آنچه در آن اختلاف ورزیده‌اید، متنبّه و آگاه می‌گرداند.»
2. نهج البلاغة (عبده)، ج ١، ص ٢٣. ترجمه:
  «و خداوند سبحان از فرزندان آدم انبیائی را برگزید و بر وحیی که بر آنان نموده بود عهد و پیمان گرفت که در تبلیغ رسالت امین باشند، در آن زمانی که اکثر خلق او عهدی را که خداوند با آنان بسته بود تغییر داده بودند و نسبت به حقّ او جاهل بوده و برای او مانندها و شریک‌هایی قرار داده بودند، و شیاطین آنان را از معرفت او منصرف نموده و از عبادت و پرستش او بازداشته بودند. پس در این هنگام خداوند پیامبران خود را در میان آنان برانگیخت و انبیاء خود را یکی پس از دیگری به‌سوی آنان فرستاد تا از آنان بخواهند که عهد و میثاقی که خداوند در هنگام خلقشان با آنان نموده بود، ادا نمایند و نعمت فراموش‌شدۀ او را به آنان یادآوری کنند و با تبلیغ دین حجّت‌های خداوند را بر آنان تمام نموده و عقول مدفون‌شدۀ آنان را بیرون بکشند.» (محقّق)