رساله طهارت انسان

 و در روایات دیگر، رسول خدا فرمود: او را آزاد کنند! ثُمامه از مسجد بیرون آمد و کنار نخلی نزدیک مسجد غسل نمود و سپس به درون مسجد آمد و شهادت بر توحید و رسالت رسول اکرم داد و مسلمان شد.¹

روایاتی از عامّه در استعمال لفظ نجس در غیر از نجاست ظاهری و اصطلاحی‌

 و هم‌چنین در صحیح بخاری، جلد ١، صفحه ٧٤، بابی دارد در اینکه مسلمان و مؤمن نجس نمی‌شود؛ می‌گوید:

حدیث کرد برای ما علیّ بن عبداللَه از یحیی از حُمَید از بکر از ابی‌رافع از ابوهریره: روزی رسول خدا او را در حال جنابت ملاقات نمود. او خود را از کنار رسول خدا کنار کشید و رفت غسل نمود، سپس برگشت. حضرت فرمود: «کجا بودی ای اباهریره؟» عرض کرد: من جنب بودم و نخواستم با شما در این حال بنشینم. حضرت فرمود: «سبحان‌اللَه، مؤمن که نجس‌ نمی‌شود!»²و³

 ممکن است شخصی در سند و وثاقت این روایت تردید نماید؛ بلی ممکن است، امّا مقصود و منظور ما از نقل این روایت این است که حتّی بر فرض عدم وثاقت در اصل محکی و واقعه، این نکته ثابت می‌شود که از لفظ نجس در این خبر قطعاً معنای مصطلح اراده نشده است. زیرا خود اباهریره می‌داند که بول و امثال آن موجب نجاست ظاهری بدن و بالنّتیجه غسل آن می‌شود، پس چگونه از رسول خدا