امام شناسی ج8
جلد هشتم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش سوم از موضوع غدیر: تفسیر آیۀ اکمال» و «مسئله غصب خلافت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. هم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ اکمال : الیوم اکملتُ لَکُم دِینَکم • روایات اَعلام شیعه و بزرگانی از عامه درباره نزول آیۀ اکمال دین • مراد از نعمت، ولایت است • تهنیت عمر و ابوبکر و اقرار به ولایتِ علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام • وجوه مختلف بطلان رأی‌گیری در سقیفه • امیرالمؤمنین لقب خاص علی‌بن‌ابی‌طالب است • امیرالمؤمنین همچون رسول خدا عاشق هدایت مردم بود • لفظ روحانی و روحانیت در اسلام نیست و از اصطلاحات نصاریٰ است • امیرالمؤمنین علیه‌السلام میزان سنجش نیکی‌ها و زشتی‌ها است • روایات وارده درباره اینکه مردم با ولایت امتحان می‌شوند
امام شناسی ج8
12شوید، و مخالفت أمر أُولوا الأمر را منمائید؟
اشعار طاهر و حمیرى درباره آیه: ﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ﴾
طاهر گوید:
عَیدَ فِى عِید الْغَدِیرِ الْمُسْلِمُ *** وَ أنْکرَ الْعِیدَ عَلَیهِ الْمُجْرِمُ یا جَاحِدى الْمَوْضِعِ وَ الْیومِ وَ مَا *** فَاهَ بِهِ الْمُخْتَارُ تَبَّا لَکمُ فَأنْزَلَ اللهُ تَعَالَى جَدُّهُ *** الْیوْمَ أَکمَلْتُ لَکمْ دِینَکمْ وَ الْیوْمَ أَتْمَمْتُ عَلَیکمْ نِعْمَتِى *** وَ إنَّ مِنْ نَصْبِ الْإمَامِ الْمُنْعَمُ «مسلمان در روز غدیر عید مى‌گیرد، و انسان مجرم و خطا پیشه این عید را بر او اعتراض مى‌كند. اى افرادى كه شما محلّ و موضع غدیر و روز غدیر و آنچه را كه پیامبر مختار بیان كرد انكار مى‌كنید، از رحمت خدا جدا باشید! خداوندِ بلند مرتبه و رفیع القدر در آن روز نازل فرمود كه: امروز من دین شما را براى شما كامل كردم، و امروز من نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و از جمله نعمت‌هاى عطا شده، نصب امام به مقام إمامت است.»
و حِمْیرى گوید:
وَ مَنْ أُکمِلْتُمُ الْإیمانَ فَارْضَوْا *** عِبَادَ اللَه فِى الْإسْلامَ دِینَا وَ قَالَ: وَ لَا وَ رَبِّک لا یفِیئُوا *** إلَیک وَ لَا یکونُوا مُؤمِنینْا «و آن كسى كه بواسطه او ایمان شما كامل شد، اى بندگان خدا راضى شوید كه در إسلام، دین شما باشد!
و خداوند گفت: سوگند به خداى تو كه: این قوم به سوى تو روى نمى‌آورند و مؤمن به تو نخواهند شد»!
و نیز حِمْیرى گوید:
بَعْدَ مَا قَامَ خَطِیباً مُعْلِنَا *** یوْمَ خُمَّ بِاجْتِمَاعِ الْمَحْفِلِ (١) قَالَ: إنَّ اللهَ قَدْ أخْبَرَنِى *** فِى مَعَارِیضِ الْکتَابِ الْمُنْزَلِ (٢) إنَّهُ أکمَلْ دِیناً قَیماً *** بِعَلِىٍّ بَعْدَ أنَ لَمْ یکمَل (٣) وَ هُوَ مَوْلَاکمْ فَوَیلُ لِلَّذِى *** یتَوَلَّى غَیرَ مَوْلَاهُ الْوَلِىّ (٤) وَ هُوَ سَیفِى وَ لِسَانِى وَ یدِى *** وَ نَصِیرِى أبَداً لَمْ یزَلِ (٥) وَ وَصیى وَ صَفیىِّ وَ الَّذى *** حُبُّهُ فِى الْحَشْرِ خَیرُ الْعَمَلِ (٦) نُورُهُ نُورِى، وَ نُورِى نُورُهُ *** وَ هُوَ بِى مُتَّصِلُ لَمْ یفْصِلِ (٧)