امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمای‌عامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عید‌غدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
106گفت: یك‌قدرى آهسته‌تر، اندكى توقّف. این آیات دربارۀ كه نازل شده است؟!
گفتم: دربارۀ عَلِیّ گفت: آیا به تو رسیده است كه چون على، مسكین و یتیم و اسیر را إطعام كرد گفت: إنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللهِ (ما شما را براى رضاى خدا و براى وجه خدا شما را إطعام مى‌نمائیم)
گفتم: آرى!
گفت: هیچ شنیده‌اى كه خداوند كسى را همانند على در كتاب خود، توصیف كرده باشد؟!
گفتم: نه. گفت: راست مى‌گوئى! چون خداوند جلّ ثناؤه سیره و روش على را مى‌داند. اى إسحق! آیا تو چنین نیستى كه شهادت دهى كه آن عَشَرۀ مُبَشَّرَه 1 در بهشت هستند؟!
گفتم: آرى! اى أمیر مؤمنان!
گفت: به من بگو: اگر كسى بگوید: به خدا سوگند، من نمى‌دانم این حدیث درست است، و یا نادرست، و نمى‌دانم كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله گفته است و یا نگفته است؟ آیا چنین كسى در نزد تو كافر است؟! گفتم: أعوذ بالله، از اینكه او را كافر بدانم!
گفت: به من بگو: اگر كسى بگوید: نمى‌دانم كه این سوره (سوره دهر) از كتاب خدا هست، و یا نیست، آیا آن كس كافر است؟! گفتم: آرى كافر است!
مأمون گفت: اى إسحق! من در بین این دو مسئله تفاوت مى‌بینم!2
- عامّه در كتب خود روایت مى‌كنند كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم به ده نفر از اصحاب خود بشارت به بهشت را داده است فلهذا آنان را عشرۀ مبشَّره مى‌نامند و عبارتند از: أبو بكر و عمر و على و عثمان و طلحه و زبیر و سعد بن أبى وقّاص و عبد الرحمن بن عوف، و سعید بن زید بن عمرو بن نفیل، و عبد الله بن مسعود و لیكن این روایات را إجماع شیعه ردّ مى‌كند و شیعه قائل است بر اینكه این حدیث، مجعول و ساختگى است. روایت عشره مبشره در «اسد الغابة» ج ٣ ص ٣٧٨ وارد است.
- مأمون مى‌خواهد بگوید حدیث بهشتى بودن عشره مبشّره مجعول است، و اگر كسى إنكار كند كافر نشده است، به خلاف سوره هل أتى كه در شأن أهل بیت آمده، كه قرآن است و إنكارش موجب كفر است.