امام شناسی ج9

شده باشد، و سپس بنابر توقیف، بر آیات نازل‌شدۀ قبل از آن قرار گرفته، و نام سوره نیز از آن گرفته شده باشد، و اگر چه ما مصلحت و حكمتِ این قرارداد توقیفى را ندانیم، همچنان كه در أكثر موارد ترتیب در قرآن كریم چنین علمى را نداریم.

 إشكال چهارم: آیۀ شریفۀ: وَ إِذْ قالُوا اللهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ در سورۀ انفال است، و به اتّفاق أهل تفسیر، بعد از واقعۀ جنگ بدر نازل شده است، و سال‌هائى قبل از واقعۀ غدیر بوده است. و أهل تفسیر اتفاق دارند بر اینكه: آن آیه به سبب گفتار مشركین مانند أبو جهل و أمثال او به پیغمبر صلّى الله علیه و آله قبل از هجرت بوده است. و این آیه به جهت تذكر دادن خدا رسولش را به گفتارهاى سابق آنهاست. یعنى به یادآور گفتارشان را كه چنین و چنان مى‌گفتند: كقوله تعالى‌ وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ،¹ وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ‌² و نحوها. یعنى «به یادآور زمانى را كه خداوند به فرشتگان گفت.. و به یادآور زمانى را كه از نزد أهل خودت چاشتگاهان كوچك كردى»! 

 و از این تذكار استفاده مى‌شود كه زمان گفتار مشركان قبل از نزول این آیۀ‌ وَ إِذْ قالُوا اللهُمَ‌ بوده است.

 جواب: ابن تیمیّه مسكین‌³ پنداشته است، و یا خود را به پندار زده است كه‌