امام شناسی ج9

مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ـ فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ ـ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى‌ وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ ـ وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‌ عَلَى الْهُدى‌ فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ـ وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ.¹

 «پس اگر كافران از این آیات إعراض كردند، به آنها بگو: من شما را از صاعقه‌اى همانند صاعقۀ قوم عاد و ثَمُود بیم دادم و بر حذر داشتم ـ كه پیامبرانشان از هر جانب به سوى آنها آمدند و گفتند: غیر از الله براى خود معبودى نگیرید. آنها گفتند: پروردگار ما اگر مى‌خواست، رسولانى از فرشتگان نازل مى‌كرد، بنابراین ما راجع به آنچه شما آورده‌اید، كافر هستیم ـ امّا قُوم عَاد در زمین از روى باطل و بنا حقّ بزرگ منشى كردند، و گفتند: نیروى كدام كس از نیروى ما افزون است؟ آیا ندیدند: خداوندى را كه آنها را آفریده است، نیرویش افزون است، و مع‌ذلك آیات ما را إنكار مى‌كردند ـ فعلى‌هذا ما تندبادى را در روزهاى شوم بر سر آنها فرستادیم، تا به آنها بچشانیم عذاب ذلّت‌بار را در این زندگى دنیا، و البتّه عذاب آخرت، ذلّت بارتر است، و ایشان مورد یارى و نصرتى قرار نمى‌گیرند.

 و أمّا قُوم ثَمُود را ما دعوت به هدایت كردیم، لیكن ایشان كورى و جهالت را بر هدایت ترجیح دادند و اختیار كردند. و بنابراین صاعقۀ عذاب خوار و پست كننده، در نتیجه اعمالى كه انجام مى‌دادند، آنها را در برگرفت. و كسانى كه ایمان آورده بودند، و این‌طور بودند كه تقواى الهى پیشه ساخته بودند ما آنها را نجات بخشیدیم».

 در این آیات مى‌بینیم كه: به همان وجهى كه خداوند اُمّت‌هاى پیامبران سَلَف را عذاب کرده است، به اُمّت پیامبر آخرالزّمان نیز هشدار عذاب داده است، به طوریکه پیامبرش را از اُمُّ الْقُرَی بیرون ببرد، و همۀ آنها را طعمۀ‌