امام شناسی ج9

همگى را آزاد كردند مگر سه نفر: نَضْرُبْنُ حَارِثِ بْنِ کَلْدَة و عَقَبَةُ ابْنُ أبی‌مُعَیْط و مُطْعِمُ بنُ عَدِیّ.

 نَضْر بن حَارِث همان بود كه مى‌گفت: إنْ هَذَا إلّاَ إسَاطِیرُ الأوَّلینَ. «این أحادیثى (قرآن) كه پیامبر بر ما مى‌خواند چیزى نیست مگر افسانه‌سازى‌هاى دوران پیشین».

 رسول خدا فرمود: اى عَلی! نَضْر را نزد من بیاور، من او را طلب مى‌كنم. أمیرالمؤمنین علیه السّلام با دست خود موهاى سرش را گرفته و به نزد رسول آوردند ـ و نَضْر مرد زیبائى بود، و سرش گیسو داشتـ.

 نَضْر گفت: اى محمّد! من تو را به رَحِمیَّت و قرابتى كه بین من و تست سوگند مى‌دهم كه با من همان معامله‌اى را كنى كه با هر مردى از مردان قریش مى‌كنى! اگر آنها را كشتى مرا هم بكش، و اگر از آنها فداء گرفتى و آزادشان كردى، از من هم فداء بگیر! 

 پیامبر صلّى الله علیه و آله فرمود: لاَرَحِمَ بَیْنی وَ بَیْنَکَ! قَطَعَ اللهُ الرَّحِمَ بِالإسْلاَمِ.

 «قرابت و رحمیّتى بین من و تو نیست، زیرا كه إسلام، رَحِم‌ها را جدا كرده است، و رَحِم‌های شرك و جاهلى را رَحِم نمى‌شمرد»! اى على! او را جلو بیاور، و گردن او را بزن! و گردن او را زدند.

 و سپس فرمود: اى على! عَقَبَه را به نزد من بیاور! عَقَبَه گفت: یا محمّد! ألَمْ تَقُلْ لا تُصْبَرُ قُرَیْشٌ؟ «مگر تو نگفته‌اى كه: قریش را صبرا نمى‌كشیم»؟ پیامبر فرمود: وَ أنْتَ مِنْ قُرَیْشٍ؟ إنَّما أنْتَ عِلْجٌ مِنْ أهْلِ صَفُورِیَّةَ! وَاللهِ لأنْتَ فِی الْمِیلاَدِ أکْبَرُ مِنْ أبیکَ الَّذِی تَدَّعِی لَهُ!

 «تو از قریش هستى؟! بلكه حقّاً تو مزغولى بزرگ هیكل از كفّار عجم از أهل صفوریّه مى‌باشى! سوگند به خداوند، تو در نسب و ولادت بزرگتر هستى از پدرت كه خود را بدو منتسب مى‌دارى»!