امام شناسی ج9

او گفتند: لاَ بَأْسَ طَهُورٌ (چیزى نیست، باكى نیست، موجب پاكى و طهارت است!)

 أعرابى گفت: قُلْتَ طَهُورٌ کَلّاَ! بَلْ هِیَ حُمَّی‌تَفُورُ¹ عَلَی شَیْخٍ کَبِیرٍ تُزِیُرهُ الْقُبُوُر! (تو گفتى: پاكى و تطهیر است. أبداً چنین نیست. بلكه این مرض، تب شدیدى است كه فوران دارد و شعله مى‌زند بر پیرمرد سالخورده‌اى كه گورها در انتظار دیدار او هستند!)

 پیامبر گفت: فَنَعَمْ إذًا! فَما أمْسَی مِنَ الْغَدِ إلّا مَیِّتًا.²

 «بنابراین، همین طور است. شب را به فردا نیاورد مگر آنكه مگر او را در بر گرفت».

 إشكال هفتم: این مرد: حارث بن نُعْمان در میان صحابه شناخته شده نیست، بلكه این نام از قبیل نام‌هائى است كه معركه‌گیران بازارى در سر گذرها در معركه مى‌آورند، از نوع همان أفسانه‌ها و داستان‌هاى عَنْتَر و دَلْهَمَه، و مردم در بیان أسامى صحابۀ پیامبر خدا كه از آنها، در حدیث چیزى بیان شده است، حتى أحادیث ضعیفه، كتابها نوشته‌اند، مثل كتاب «استیعاب» ابن عبدالْبِّر، و كتاب ابن مُنده و أبونُعَیم اصفهانى و حافظ أبو موسى و نحو ذلك، و هیچیك از آنها نامى از این مرد نبرده است، و از اینجا فهمیده مى‌شود كه: در روایات ذكرى از او نشده است.

 چون این بزرگان از مصنّفین آنچه را كه از أهل علم روایت شده است ذكر مى‌كنند، نه احادیث داستان‌سراهاى بازارى را همانند «تنقّلات الأنوار» بكرى كذّاب و غیره.³ 

 جواب: در پاسخ این اشكال سزاوار است اكتفا كنیم به آنچه شَیْخُ الإسْلام‌