امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمای‌عامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عید‌غدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
198نواصب و دشمنان أهل بیت فضل آن مورد انكار است.
٢ ـ روزى است كه در آسمان به عنوان عهد و میثاق در آن عید حضور مى‌یابند و مجتمع مى‌گردند، و در آن روز، همان معهود و پیمان استوار الهى برقرار شد.
٣ ـ و زمین بواسطۀ میراث از آسمان علامت و نشانۀ عید را در خود ظاهر كرد، تا شخصِ ثابت قدم و أصیل و استوار پیروى كند و انقیاد نماید، و شخص حسود و حقود، دست باز دارد و جلوگیر شود.
أبیات بَشْنَوى كردى، دربارۀ عید غدیر
و نیز بَشْنَوی گوید:
وَ قَدْ شَهِدُوا عِیدَ الْغَدِیرِ وَ اسْمِعُوا *** مَقَالَ رَسُولِ اللهِ مِنْ غَیْرِ کِتْمَانِ١ ألَسْتُ بِکُمْ أوْلَی مِنَ النَّاسِ کُلِّهِمْ *** فَقَالُوا: بَلَی! یَا أفْضَلَ الإنْسِوَالْجَانِ٢ فَقَامَ خَطِیبًا بَیْنَ أعْوَادِ مِنْبَرٍ *** وَنَادَی بِأعْلَیالصَّوْتِ جَهْرًا بِإعْلاَنِ٣ بِحَیْدَرَةٍ وَ الْقَوْمُ خُرْسٌ أذِلَّةٌ *** قُلُوبُهُمُ مَا بَیْنَ خَلْفٍ وَ عَیْنَانِ٤ فَلَبَّی مُجِیبًا ثُمَّ أسْرَعَ مُقْبِلًا *** بِوَجْهٍ کَمِثْلِ الْبَدْرِ فِیغُصْنِ ألْبَانِ ٥ فَلاَقَاهُ بِالتَّرْحیبِ ثُمَّ ارْتَقَی بِهِ *** إلَیْهِ وَ صَارَ الطُّهْرُ لِلْمُصْطَفَی ثَانِ ٦ وَ شَالَ بِعَضْدَیْهِ وَ قَالَ وَ قَدْ صَغَی *** إلَی‌الْقَوْلِ أقْصَیالْقَوْمِتَاللهِ وَالدَّانی٧ عَلِیٌّ أخی لاَ فَرْقَ بَیْنی وَ بَیْنَهُ *** کَهَارُونَ مِنْ مُوسَیالْکَلِیمِ بْنِعِمْرانِ٨ وَ وَارِثُ عِلْمِی وَ الْخَلِیفَةُ فِی غَدٍ *** عَلَی اُمَّتِی بَعْدِی إذَا زُرْتُ جُثْمانِی٩ فَیَارَبِّ مَن وَالَی عَلِیًّا فَوَالِهِ! *** وَعَادِالَّذِیعَادَاهُوَاغْضِبْ عَلَیالشَّان١٠1 ١ ـ و به تحقیق كه حضور یافتند در عید غدیر، و گوش‌هاى خود را فرا راه گفتار رسول خدا بدون كتمان و اختفا نهادند.
٢ ـ كه: آیا من به شما از همه مردم به شما أولویّت ندارم؟! گفتند: بلى! إى أفضل از همه إنس و جنّ!
- «مناقب» ابن شهرآشوب ج ١ ص ٥٣٤ و «الغدیر» ج ٤ ص ٣٤. و در «مناقب» در بیت پنجم: فَلَبَّی مُجیبًا آورده است و در «الغدیر»، فَلَبَّ مُجیبًا. و در بیت آخر در «مناقب»: ودَان مَدانیهِ لا تنصر الشّانی آورده است و در «الغدیر»، و عاد الذی عاداه و اغضب علی الشّانی.