امام شناسی ج9

آنكه در یك ماه تمام مردم دست از زیاده‌روى در شهوات برداشته، روزها روزه، و شب‌ها به قیام مشغول، و با بهره‌هائى بیش از سایر أیام همچون انفاق در راه خدا، و تلاوت بیشترى از كلام خدا، و چشم‌پوشى از محرّمات و مكروهات، نفس أمارۀ خود را تزكیه و تطهیر نموده‌اند، حالت روحانیّت و معنویّت در ایشان بالا رفته است، و سبكى و تجرّد و إمكان عروج به عوالم قدس براى آنها إمكان بیشترى پیدا كرده است، زیرا طعام و شهوت و غضب كلید جهنم و سلطه شیطان است. و در این ماه كه خداوند مائده آسمانى میهمانان خود را جوع و گرسنگى قرار داده است معلوم مى‌شود كه بهترین تحفه از جانب ربّ الأرباب است.

 در این موقع كه موقع گرفتن نتیجه و مزد است، آن روز را باید عید گرفت، و از خداوند كریم و رحیم عیدى دریافت كرد. امّا عید گرفتن نه به معناى ساز و دهل زدن است، و نه به معناى شیرینى خوردن و رنگارنگ پوشیدن، و تفریح و تفرّج بهیمانه كردن، بلكه به معناى یك درجه از تزكیه و تطهیر بالاتر، و یك صیقل بهتر به نفس دادن تا آمادۀ بركات و نزول موائد آسمانى گردد.

 شب عید فطر دو غسل دارد: یكى در أوّل شب، و یكى در آخر شب، و آن شب احیاء و زنده‌دارى است یعنى تا به صبح به عبادت و قیام و ذكر و یاد محبوب و معشوق ازلى و حبیب سرمدى مشغول بودن، و در روز عید نیز غسل دارد.

 و رفتن براى نماز عید، و با تمام مردم در صحرا بجاى آوردن، و آن را با كیفیتى خاصّ، در دو ركعت و با نه قنوت بجاى آوردن، و زبان به ذكر تهلیلات گشودن كه: اَللهُ أکْبَرُ، اَللهُ أکْبَرُ، لاَ إلَهَ إلّاَ اَللهُ وَ اللهُ أکْبَرُ، اَللهُ أکْبَرُ، وَ لِلّهِ الْحَمْدُ وَ الْحَمْدُ لِلّهِ عَلَی ما هَدَانَا وَ لَهُ الشُّکْرُ عَلَی مَا أوْلاَنَا.

 و امّا در قربان، به جهت آنكه مردم به عشق لقآء و دیدار وجه الله، دست از خانه و لانه و وطن و كسب و كار و شهرت و جاه و جمیع علائق شسته، و به سوى بیت الله الحرام من کُلِّ فَجّ عَمیقٍ روان شده، و طواف و سعى و وقوف در عرفات را كه خارج از حرم است، بجاى آورده سپس داخل در حرم و مشعر آمده و شب را به إذن دخولى كه از حضرت او دریافت كرده است، در مزدلفه آرمیده، و