امام شناسی ج9
جلد نهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش چهارم از موضوع غدیر: عید غدیر، معنای حقیقی عید و آداب آن» و «استشهادها به حدیث غدیر در طول تاریخ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • استشهادات به حدیث غدیر توسط صحابه، علماء، و حتی دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام • مجلس پراهمیت مأمون با علمای‌عامّه دربارۀ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام • نزول آیۀ «سأل سائل..» دربارۀ منکر حدیث غدیر و پاسخ به شبهات ابن‌تیمیه • نزاع شیعه و اهل سنت در اصول شریعت است نه در فروعات • معنای عید در لغت و اصطلاح • عید غدیر، عید بزرگ اسلام و عید تهنیت است • عید‌غدیر، افضل اعیاد و روز نزول جمیع خیرات و برکات است • بهترین لباس آنستکه انسان را از خدا به غیر خدا مشغول نکند • تأسّی به رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در همۀ جهات ـ از جمله در لباس ـ موجب نجات، و تقلید از کفار موجب خواری و ذلّت است
امام شناسی ج9
88براى من مهمّ نیست، و باكى ندارم، در این زمینه‌اى كه خدا صاحب1 تو را كشته است، و جمعیّت شما را متفرّق نموده، و أمر ولایت در میان أهل خود قرار گرفته است. براى ما بیان كن و روایت كن! ما باكى در آنچه شما مى‌گوئید نداریم، و آنچه را كه شما از دست داده‌اید، و فاقد آن شدید، براى ما ضررى نمى‌رساند و نقصى به ما وارد نمى‌سازد!
من گفتم: چون از رسول خدا صلّى الله علیه و آله دربارۀ این آیۀ قرآن: وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ.2
«و ما قرار ندادیم رؤیائى را كه به تو نشان دادیم، مگر به جهت امتحان و آزمایش مردم و نیز قرار ندادیم درختى را كه در قرآن، لعنت شده است مگر به جهت امتحان و آزمایش مردم» ـ كه مراد از شجره، أهل آن درخت و خورندگان از آن مى‌باشند ـ سؤال شد، پیامبر فرمود: من در رؤیا دیدم كه: دوازده نفر از پیشوایان ضلالت بر منبر من بالا مى‌روند و پائین مى‌آیند و امّت مرا به دین جاهلیّت كشانده و به قهقرى برمى‌گردانند، در ایشان دو مرد از دو طائفۀ مختلف قریش بودند، و سه نفر از
- یعنى أمیرالمؤمنین: على بن ابی‌طالب علیه السلام.
- آیۀ ٦٠ از سورۀ ١٧: إسراء.
در «تفسیر المیزان» ج ١٣ ص ١٥٧ و ص ١٥٨ از «تفسیر الدّر المنثور» از ابن جریر از سهل بن سعد، و از ابن ابى حاتم از ابن عمرو یعلى بن مرّة، و از ابن مردویه از حسین بن على علیهما السّلام، و از ابن ابى حاتم و ابن مردویه و بیهقى در «دلائل» و ابن عساكر از سعید بن مسیّب، و در تفسیر «مجمع البیان» طبع صیدا ج ٣ ص ٤٢٤ از سهل بن سعد و حضرت باقر و حضرت صادق علیهما السّلام روایاتى را ذكر كرده‌اند كه رسول خدا در عالم رؤیا دیدند كه بوزینگان از منبر او بالا مى‌روند و بر روى آن مى‌جهند و این رؤیا رسول خدا را غمگین كرد و دیگر خندان دیده نشدند تا از دنیا رحلت كردند. و خداوند به آن حضرت وحى فرستاد كه این به جهت امتحان مردم است، و آن بوزینگان بنى امیّه هستند كه إمارت را غصب مى‌كنند. و بنابراین مراد از شجرۀ ملعونه در قرآن همین بنى امیّه مى‌باشند كه به جهت امتحان و آزمایش مردم روى كار آمدند. از منهال بن عمرو روایت است كه بر حضرت سجاد علیه السلام وارد شدم و گفتم: کیف أصبحت یابن رسول الله؟ فقال: أصبحنا والله بمنزلة بنی‌اسرائیل‌من‌آل فرعون یذبّحون أبناءهم و یستحیون نسآءهم، و أصبح خیرُالبریة بعد رسول الله یُلْعَن علی المنابر، و أصبح من یُحبنا منقوصًا حقّه بحبّه أیّانا. و چون به حسن گفته شد: اى أبو سعید! حسین بن على را كشتند آن‌قدر گریه كرد تا پهلوهایش مى‌لرزید و سپس گفت: وَاذُلّاَهِ لاُمَّةٍ قَتَل ابنُ دَعِیِّها ابنَ بنتِ نَبِیِّها.