امام شناسی ج9

 پیامبر باز بر گفتار خود عودت نمود، و گفت: من در وقتى كه شهید شدم علىّ أوْلَی است‌ به شما از خودتان! و چون علیّ شهید شد، پسرم حَسَن أوْلَی است‌ به مؤمنان از خودشان! و چون پسرم حَسَن شهید شد، پسرم حُسَین أوْلَی است‌ به مؤمنان از خودشان! و چون حسین شهید شد پسرم علی بن الحُسَین أوْلَی است‌ به مؤمنان از خودشان، و با وجود ایشان برای مؤمنان، اختیار أمر ولایت نیست. و سپس رسول خدا رو کرد به علی علیه السّلام و گفت: ای علیّ تو او را إدراک می‌کنی، و سلام مرا به او برسان. و چون علیّ بن الحسین شهید شد، فرزندم محمّد أوْلَی است‌ به مؤمنان از خودشان، و ای حُسَین تو او را إدراک می‌کنی و سلام مرا به او برسان، و سپس به دنبال محمّد مردانی یکی پس از دیگری می‌آیند، و یکنفر از آنها نیست مگر آنکه أوْلَی است‌ به مؤمنان از خودشان، و با وجود آنها برای مؤمنان اختیاری در انتخاب أمر ولایت نیست. و تمام آنها هدایت‌ شده و هدایت کننده‌اند.

 علىّ بن أبی‌طالب برخاست به حال گریه، و گفت: پدرم و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا آیا شما كشته مى‌شوید؟! پیامبر گفت: آرى! من با زهر مسموم شهید مى‌شوم! و اى علىّ تو با شمشیر كشته مى‌شوى، و محاسنت از خون سرت خضاب مى‌شود! و پسرم حسن با زهر مسموم شهید مى‌شود، و پسرم حسین با شمشیر كشته مى‌شود، و او را طاغى پسر طاغى مى‌كشد. آن كسى كه خود زنازاده و پسر زنازاده است.

 معاویه گفت: اى پسر جعفر سخن بزرگى بر زبان راندى! اگر آنچه را كه تو مى‌گوئى حقّ باشد اُمَّت محمّد از مهاجرین و أنصار همه هلاكت مى‌شوند غیر از شما اهل بیت و أولیاى شما و یاران شما! 

 من گفتم: به خدا آنچه را كه گفتم حقّ است و آن را از رسول خدا صلّى الله علیه و آله شنیدم.

 معاویه گفت: إى حَسَن و إی حُسَیْن و إى پسر عباس! پسر جعفر چه مى‌گوید؟! 

 ابن عبّاس گفت: اگر تو به آنچه او مى‌گوید: إیمان ندارى بفرست به پى كسانى كه او نام برده است، و از ایشان بپرس! 

 معاویه فرستاد به دنبال عُمَر بن أبی‌سَلَمَة و اُسَامَة بن زید و از آن دو نفر سؤال‌