امام شناسی ج13

اكرم صلّى الله علیه و آله براى من شك پیدا شد و چنان برخوردى با پیغمبر نمودم كه نظیر آن برخورد از من مشاهده نشده است و براى كفّاره آن خیال باطلى كه آن روز در دل من آمد، بندگانى را آزاد كرده‌ام و پیوسته روزه گرفته‌ام.

 در اینجا داستان را مفصّلًا نقل مى‌كند تا مى‌رسد به اینجا كه مى‌گوید: عمر و مردانى كه با او همراه بودند از اصحاب رسول الله صلّى الله علیه و آله گفتند: یا رسول الله! مگر تو به ما نگفتى كه داخل مسجد الحرام مى‌شوى و كلید كعبه را مى‌گیرى و با واقفین در زمین عرفات وقوف مى‌كنى؟! و ما اینك مى‌بینیم قربانى ما به بیت الله نرسیده است و ما نیز نرسیده‌ایم!

 رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود: قُلْتُ لَکمْ فِى سَفَرِکمْ هَذَا؟! «آیا من به شما گفتم كه در این سفرتان داخل مى‌شوید؟!» عمر گفت: لا. «نه» رسول خدا صلّى الله علیه و آله فرمود: أمَا إنّکمْ سَتَدْخُلُونَهُ، وَ آخُذُ مِفْتَاحَ الْکعْبَةِ، وَ أحْلِقُ رَأسِى وَ رُؤوسَکمْ بِبَطْنِ مَکةَ، وَ اعَرّفُ مَعَ الْمُعَرّفینَ‌ «آگاه باشید! شما داخل مكّه خواهید شد و من كلید كعبه را مى‌گیرم و سر خود و سر شما را در داخل مكّه مى‌تراشم و با كسانى كه در عرفات وقوف دارند من نیز وقوف مى‌كنم!»

روایت صریحه رسول خدا در فرار عمر در روز احد

 سپس رسول خدا صلّى الله علیه و آله رو كردند به عمر، گفتند: أ نَسِیتُمْ یوْمَ احُدٍ إذْ تُصْعِدُونَ وَ لَا تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَ أنَا أدْعُوکمْ فى اخْرَاکمْ؟!¹ أ نَسِیتُمْ یوْمَ الأحْزَابِ إذْ جَاؤُکمْ مِنْ فَوْقِکمْ وَ مِنْ أسْفَلَ مِنْکمْ وَ إذْ زَاغَتِ الأبْصَارُ وَ بَلَغَتِ الْقُلوبُ الْحَنَاجِرَ؟! أ نَسِیتُمْ یوْمَ کذَا؟! وَ