امام شناسی ج14

إعراب یا حروف و یا ترتیب آن به وقوع پیوسته باشد، حتماً باید در بعضى از امورى رخ داده باشد كه در چیزى از آن اوصاف مثل إعجاز، و ارتفاع اختلاف، و هدایت، و نوریّت و ذِكْریّت و هیمنه و سیطره‌اش بر سائر كتب سماویّه و غیر ذلك تأثیرى نداشته باشد و این مثلًا مِثل آیۀ مكرّره‌اى كه ساقط شده و یا اختلاف در نقطه یا إعراب و همانند اینها مى‌باشد.

استدلال به امثال حدیث ثقلین بر عدم تحریف قرآن‌

فصل ٢

 و نیز دلالت بر عدم وقوع تحریف در قرآن مى‌نماید أخبار بسیارى كه از طرق فریقین از پیغمبر أكرم صلَّى اللَه علیه و آله و سلّم روایت شده است كه: در وقت وقوع فتنه‌ها و در حلّ عقده‌هاى مشكلات به قرآن رجوع كنید.

 و أیضاً حدیث ثَقَلَین كه از طرق فریقین به طور تواتر رسیده است: إنِّى تَارِکٌ فِیکمُ الثَّقَلَینِ: کِتَابَ اللَهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَیتِى، مَا إنْ تَمَسَّکتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِى أبَداً ـ الحدیث.

 «حقّاً و تحقیقاً من باقى گذارنده هستم در میان شما دو متاع نفیس و ارزشمند را: كتاب خدا و عترت من كه أهل بیت من مى‌باشند! مادامى‌كه شما به آن دو چیز نفیس و ارزشمند تمسّك جوئید هیچگاه گمراه نخواهید شد» ـ تا آخر حدیث، معنى ندارد كه امر كند پیامبر به تمسّك به كتاب مُحَرَّف، و نفى ضلال و گمراهى ابدى كند از متمسّكین به آن.

 و همچنین أخبار بسیارى كه از پیغمبر صلى اللَه علیه و آله و سلّم و از أئمّۀ اهل بیت علیهم السلام وارد است كه امر مى‌كند: باید أخبار و روایات را عرضه بر كتاب بدارید. و آنچه بعضى ذكر كرده‌اند كه: «این مسألۀ عرضه أخبار بر قرآن در أخبار فقهیّه است، و جائز است كه ما ملتزم شویم به عدم وقوع تحریف در آیات أحكام، و امّا در سائر آیات ثمرى ندارد»؛ این كلام مدفوع است به اینكه: روایات عرضه به كتاب اللَه إطلاق دارد، و تخصیص آنها به أحكام فقهیّه تخصیص بدون مُخَصِّص است.

 از این گذشته، لسان أخبار عرضه به كتاب اللَه صریح یا همچون صریح است در