معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور می‌یابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجه‌الخَلقی و ظهور جنبۀ وجه‌اللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا می‌بیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجه‌اللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیه‌اند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
معاد شناسی ج5
47یجِلُّ عَنِ الاعْراضِ وَ الاینِ وَ الْمَتَى *** وَ یکبُرُ عَنْ تَشْبیهِهِ بِالْعَناصِرِ (٥)1 ١ ـ اوست خبر مستور و اصلى كه از نور تابنده عالم قُدس صورت بندى شده و لباس جسمیت در بر كرده است.
٢ ـ آگاه باشید! كه اگر جهاد عظیم و شمشیر برنده او نبود، از اسلام جز چیز اندكى همانند آب بینى بز یا پاره سُم حیوان باقى نبود.
٣ ـ آگاه باشید! كه اگر علوم و دانش او نبود، توحید آن‌چنان خراب میشد كه به صورت آنچه را كه شخص ضالّ عرضه میكند و آنچه را كه كافر غارت كرده است در مى‌آمد.
٤ ـ صفات تو اسماء خداست و ذات تو جوهرى است كه از آثار و خواصّ جواهر عالم امكان جداست.
٥ ـ و ذات تو برتر است از عرَضهاى مادّه و مكان و زمان، و بزرگتر است از تشبیه و مشابهت با عناصر.
- از أشعار رائيّة ابن أبى الحديد است که از علويّات سبع اوست، و در مجموعه‌اى با معلّقات سبع و قصيده بو صيرى، طبع سنگى شده است.