لمعات الحسین علیه السلام
برخی از کلمات و مواعظ و خطب حضرت سید الشهدا
کتاب لمعات الحسین علیه السلام تالیف گران‌سنگ حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. این کتاب شریف حاوی برخی کلمات و مواعظ و خُطَبِ دُرربارِ سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، با ذکر مدارک معتبر همراه با ترجمه‌ای شیوا و مختصر از حضرت علامه می‌باشد. هدف ایشان از اینکه از شرح و بسط خودداری کرده و فقط به ترجمه اکتفا شده، این بود كه به واسطه ايجاز و اختصار، قابل آن باشد كه بر روى پردهها و تابلوها نوشته شده و در مجالس و محافل، خصوصاً مجالس عزاداری و تکایا همچون اشعار محتشم نصب گردد، تا شرکت‌کنندگان، در عین استفادۀ سمعی از خُطَبا و گویندگانِ راستین، استفادۀ بصری نیز نموده و عین آن کلمات را حفظ، و سرمشقِ زندگی و عمل خود قرار دهند. مضاف بر آن، وقایع شهادت سیدالشهداء علیه‌السلام در روز عاشورا با استناد به منابع معتبر نیز در این رساله ذکر شده است.
لمعات الحسین علیه السلام
13مَجَارِى الامُورِ وَ الاحْکامِ عَلَى أَیدِى الْعُلَمَآءِ بِاللَهِ، الامَنَاءِ عَلَى حَلَالِهِ وَ حَرَامِهِ؛ چنین مى‌گویند که:
اللَهُمَّ إنَّک تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ یکنْ مَا کانَ مِنَّا تَنَافُسًا فِى سُلْطَانٍ، وَ لَا الْتِمَاسًا مِنْ فُضُولِ الْحُطَامِ؛ وَ لَکنْ لِنَرَى الْمَعَالِمَ مِنْ دِینِک، وَ نُظْهِرَ الإصْلَاحَ فِى بِلَادِک، وَ یأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِک، وَ یعْمَلَ بِفَرَآئِضِک وَ سُنَنِک وَ أَحْکامِک.
فَإنْ لَمْ تَنْصُرُونا1 وَ تُنْصِفُونَا قَوِىَ الظَّلَمَة عَلَیکمْ،
- در طبع اوّل «لمعات الحسين» عليه السّلام که گراور عين خطّ حقير بود، طبق نسخه وحيده نزد حقير از کتاب «تحف العقول» که طبع مکتبه صدوق با تصحيح دانشمند محترم جناب آقاى حاج على اکبر غفّارى أمدّ اللهُ فى عمره الشّريف بود، اين کلمه بصورت فإنّکم تنصرونا ضبط شده بود، و ما هم به همان نهج آورده و ترجمه نموديم؛ ولى همانطور که پيداست معنى سليس نيست و داراى تعقيد معنوى و نياز به تقدير حذف دارد تا با مراد سازگار آيد. پس از طبع کتاب باز به چند نسخه خطّى مراجعه شد، در آنها هم با همين عبارت: فإنّکم تنصرونا بود. و از طرفى چون جناب مصحّح گرامى، با حقير سابقه دوستى و آشنائى داشتند و حقير پشتکار ايشان را در مراجعه به مصادر و دقّت تصحيح مى‌دانستم براى رفع محذور و توضيح مطلب به ايشان ارجاع شد.
در پاسخ چنين فرموده بودند: ما در حين طبع کتاب «تحف العقول» به چندين مصدر خطّى مراجعه نموديم، در همه آنها فإنّکم تنصرونا بود، و چون خود ما هم معنى را غير سليس يافتيم و از طرفى تصرّف در عبارت صاحب کتاب غلط است، لهذا با همين لفظ طبع نموديم. سپس بطور قطع و يقين از شواهد و قرائن معلوم شد که: اصل عبارت فإنْ لَم تنصرونا بوده است، بعداً نسخه نويسان نون را به لام متّصل نموده، فإنْلَم تنصرونا نوشته‌اند؛ و چون اينگونه کتابت معهود نبوده است نسخه نويسان بعدى تصوّر کرده‌اند در اصل فإنّکم تنصرونا بوده است، لهذا سرکشى بر روى لام قرار داده و آنرا بصورت کاف در آورده‌اند؛ و بدين ترتيب در سير تحريفات و تصحيفات کتابتى اينگونه تغيير حاصل شده است. بنابراين عبارت اصل بدون ترديد فإن لم تنصرونا مى‌باشد- انتهى پيام جناب آقاى غفّارى.
و چون اين پاسخ مورد قبول و امضاى حقير واقع شد، در طبع مجدّد آن که به شکل حروفى تحقّق يافت بصورت فإن لم تنصرونا ضبط و به همينگونه ترجمه شده است
- در طبع اوّل «لمعات الحسين» عليه السّلام که گراور عين خطّ حقير بود، طبق نسخه وحيده نزد حقير از کتاب «تحف العقول» که طبع مکتبه صدوق با تصحيح دانشمند محترم جناب آقاى حاج على اکبر غفّارى أمدّ اللهُ فى عمره الشّريف بود، اين کلمه بصورت فإنّکم تنصرونا ضبط شده بود، و ما هم به همان نهج آورده و ترجمه نموديم؛ ولى همانطور که پيداست معنى سليس نيست و داراى تعقيد معنوى و نياز به تقدير حذف دارد تا با مراد سازگار آيد. پس از طبع کتاب باز به چند نسخه خطّى مراجعه شد، در آنها هم با همين عبارت: فإنّکم تنصرونا بود. و از طرفى چون جناب مصحّح گرامى، با حقير سابقه دوستى و آشنائى داشتند و حقير پشتکار ايشان را در مراجعه به مصادر و دقّت تصحيح مى‌دانستم براى رفع محذور و توضيح مطلب به ايشان ارجاع شد.