لمعات الحسین علیه السلام

درباره من و برادرم فرمود:

 هَذَانِ سَیدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّة.

 «این دو نفر دو سید و آقاى جوانان بهشتند.»؟

 پس اگر مرا در این گفتار تصدیق دارید و بدانید كه من راست مى‌گویم؛ و سوگند به خدا از وقتى كه دانسته‌ام خداوند دروغگو را دشمنِ مبغوض شمرده است، سخن دروغى را بر زبان نیاورده‌ام (از كشتن من صرف نظر كنید)!

 و اگر گفتار مرا باور ندارید و این كلام را تكذیب مى‌كنید، اینك در میان شما كسى هست كه شما را خبر دهد! از جابربن عبد الله أنصارى و أبو سعید خُدرى و سَهْل بن سَعد ساعدىّ و زید بن أرقَم و أنس بن مالك سؤال كنید! آنان به شما خبر مى‌دهند كه رسول خدا درباره من و برادرم چنین فرموده است. آیا این معنى مانع و حاجز از ریختن خون من نمى‌شود؟

 شمر گفت: آن كسیكه بفهمد تو چه مى‌گوئى، خدا را بر یك جانب عبادت كرده است!

 حبیب بن مظاهر در پاسخ شمر گفت: سوگند به خدا كه من مى‌بینم تو را كه خدا را بر هفتاد جانب (از شكّ و شبهه) عبادت مى‌كنى! خداوند بر دل تو مُهر زده است. (و دیگر یاراى فهم و ادراك ندارد.)