نور ملکوت قرآن - ج1

 هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلى‌ عَبْدِهِ آياتٍ بَيِّناتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ إِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ.¹

 «اوست آن خداوندى كه بربنده خودش، نشانه‌هاى روشن و علامات بَین و آشكارارا فرو فرستاد تا شما را از ظلمات خارج كرده، و به نور وارد كند. و حَقّاً خداوند به شما هر آینه رؤوف و مهربان است.»

 قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً* رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ.²

 «حقّاً خداوند به سوى شما ذكر را فرو فرستاد؛ یعنى رسولى را كه براى شما آیات روشن كننده را تلاوت كند تا كسانى را كه ایمان آورده‌اند و عمل صالح انجام میدهند، از ظلمات خارج نموده و به سوى نور وارد سازد!»

 اینها برخى از آیات كریمه قرآن بود كه دلالت داشت برآنكه شرك، حقّاً ظلمت است و توحید، حقّاً نور است.

 و از همین است كه‌ ظلم‌ یعنى ستم و تعدّى و تجاوز و انحراف از طریق حقّ؛ و ظلمت‌ كه به معناى تاریكى است؛ از یك مادّه‌ ظ ل م‌ انشقاق یافته؛ و از این راه مى‌توان به حقیقت تاریكى و ظلمت، ظلم و ستم كه مصداق جلىّ آن شرك است؛ پى برد.

 ألفاظ براى معانى عامّه وضع شده‌اند، و ظلمت و نور، و كورى و بینائى، و كرى و شنوائى، و مرگ و حیات، و ما شابهها حقیقةً برظلمت روحى و شرك و كفر، إطلاق مى‌شوند. بلكه بهترین و روشن‌ترین مصادیق آنها همانا معانى ملكوتیه و نفسانیه‌اند. و این ظلمت‌هاى مادّى، رشحه‌اى است از آن ظلمت؛ و