رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه «رساله لب اللباب» را که اولین دوره از درسهای اخلاقی و عرفانیِ علامه طباطبائی ـ قدّس سرّه ـ است به همراه تنقیحات و اضافاتی، به رشتۀ تحریر و تقریر درآورده‌اند. این کتابِ نفیس به تصدیق اهل نظر دارای بیانی شیوا و جامعیتی در بیان مراتبِ نفس و ایمان، کیفیت سیروسلوک، و لزوم استمداد از تربیت استاد کامل می‌باشد که به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی ترجمه شده و در برخی از دانشگاه‌های معروف و معتبر دنیا به عنوان منبع تدریس رواج یافته است. اهم مطالب مندرج: • مقام و منزلت انسان در عالم امكان • لزوم حرکت انسان به سمت خدا با تمام شراشر وجود • ضرورت حركت در مسير عرفان و توحيد و فراگیری علوم باطنی • فرق مكتب توحيد با ساير مكاتب؛ و علل معارضه با آن • سیر و سلوک در اصطلاح عرفا • آثار مراقبه در وجود سالک و مراحل آن • لزوم التزام سالک به امور شرعی • راه شناخت استاد کامل و لزوم استمداد از او • شرح تفصيلى عوالم دوازدهگانۀ مقدّم بر عالم خلوص • شرح تفصیلی طریق و کیفیت سیر و سلوک • نفس سلوک و فناء در ذات احديّت، تنها هدف سالک • طریقۀ احراق تنها راه وصول به حقیقت • نفی خواطر یکی از مهمّات وصول به مقصد و مطالب نفیس دیگری كه اطّلاع بر آنها مسير حركت سالك را روشنتر، استقامت او را بيشتر، عزم و اراده او را راسختر و وى را در مقابله با وسوسۀ خنّاسان محفوظ و مصون خواهد داشت.
رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
127ممدوح است. و اشاره به همین صَمْت است قوله علیه السّلام اِنَّ شِیعَتَنَا الْخُرْسُ 1 و نیز آنچه در «مصباح الشریعة» از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده است که:
اَلصَّمْتُ شِعارُ الْمُحِبِّینَ، وَ فیهِ رِضَا الرَّبِّ، وَ هُوَ مِنْ اَخْلاَقِ الأنبِیاءِ وَ شِعَارِ الأصْفِیاءِ.2
و در حدیث بَزَنْطى است از حضرت رضا علیه السّلام:
اَلصَّمْتُ بابٌ مِنْ اَبْوَابِ الْحِکْمَةِ، وَ اِنَّهُ دَلیلُ عَلَی کُلِّ خَیْرٍ.3
قسم دوّم، که سکوت خاصّ و مطلق است عبارت است از:
حفظ لسان از تکلّم با ناس در حین اشتغال به اذکار حصریّۀ کلامیّه؛ و در غیر آن غیر مستحسن است.
چهاردهم: جوع و کم خورى
به اندازه‌اى که باعث بر ضعف نگردد و احوال را مشوّش ندارد.
قال الصادق علیه السّلام:
اَلْجُوُع اِدامُ الْمُؤْمِنِ، وَ غِذاءُ الرُّوحِ، وَ طَعَامُ الْقَلْبِ.4
- [شیعیان ما زبانشان بسته است].
- [سکوت شعار محبّان است، و خشنودى خدا در آن است، و آن از اخلاق پیامبران و شعار برگزیدگان است].
- [سکوت درى از درهاى حکمت است، و رهنماى به هر خیرى است].
- [گرسنگى خورش مؤمن، و غذاى روح، و خوراک قلب است].