رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه «رساله لب اللباب» را که اولین دوره از درسهای اخلاقی و عرفانیِ علامه طباطبائی ـ قدّس سرّه ـ است به همراه تنقیحات و اضافاتی، به رشتۀ تحریر و تقریر درآورده‌اند. این کتابِ نفیس به تصدیق اهل نظر دارای بیانی شیوا و جامعیتی در بیان مراتبِ نفس و ایمان، کیفیت سیروسلوک، و لزوم استمداد از تربیت استاد کامل می‌باشد که به سه زبان فارسی، انگلیسی و فرانسوی ترجمه شده و در برخی از دانشگاه‌های معروف و معتبر دنیا به عنوان منبع تدریس رواج یافته است. اهم مطالب مندرج: • مقام و منزلت انسان در عالم امكان • لزوم حرکت انسان به سمت خدا با تمام شراشر وجود • ضرورت حركت در مسير عرفان و توحيد و فراگیری علوم باطنی • فرق مكتب توحيد با ساير مكاتب؛ و علل معارضه با آن • سیر و سلوک در اصطلاح عرفا • آثار مراقبه در وجود سالک و مراحل آن • لزوم التزام سالک به امور شرعی • راه شناخت استاد کامل و لزوم استمداد از او • شرح تفصيلى عوالم دوازدهگانۀ مقدّم بر عالم خلوص • شرح تفصیلی طریق و کیفیت سیر و سلوک • نفس سلوک و فناء در ذات احديّت، تنها هدف سالک • طریقۀ احراق تنها راه وصول به حقیقت • نفی خواطر یکی از مهمّات وصول به مقصد و مطالب نفیس دیگری كه اطّلاع بر آنها مسير حركت سالك را روشنتر، استقامت او را بيشتر، عزم و اراده او را راسختر و وى را در مقابله با وسوسۀ خنّاسان محفوظ و مصون خواهد داشت.
رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب
38اللهِ حالاتٌ لاَ یَسَعُهَا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ1 جلَوات و ظهورات أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ2 از ایشان هویدا و ظاهر مى‌گردد.
وصول به مقام توحید مطلق برای همه میسّر است
اگر کسى گوید که این مناصب اختصاصى بوده و وصول به این ذِروۀ از معارف الهیّه منحصراً راجع به انبیاء عظام و ائمّۀ معصومین ـ صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین ـ است و دیگران را به هیچ وجه من الوجوه بدان راه نیست.
در جواب گوئیم: منصب نبوّت و امامت امرى است اختصاصى، ولى وصول به مقام توحید مطلق و فناء در ذات احدیّت که تعبیر از او به ولایت مى‌شود ابداً اختصاصى نیست و دعوت انبیاء و ائمّه علیهم السلام امّت را بدین مرحلۀ از کمال است. حضرت رسول اکرم صلّى الله علیه و آله امّت خود را دعوت فرموده‌اند که به آنجائى‌که پاى خود را گذارده‌اند پا گذارند و این مستلزم امکان سیر به آن مقصد است و الاّ لازم مى‌آید دعوت لغو باشد. لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللهَ كَثِيرًا3.
از طریق عامّه روایت شده است که:
- [مرا با خداوند حالاتى است که هیچ فرشتۀ مقرّبى یاراى تحمّل آن را ندارد].
- آیۀ ١١٠، از سورۀ ١٨: کهف:[من مثل شما بشرى هستم].
- آیۀ ٢١، از سورۀ ٣٣: احزاب:[و براى شما در وجود رسول خدا صلّى الله علیه و آله الگوى نیکوئى است، براى آن کس که امید به( دیدار) خدا و روز قیامت دارد و فراوان یاد خدا کند].