رساله نکاحیه

فرورفت.

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت: وَ لا تَأْتِینَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرِینَهُ بَینَ أَیدِیكُنَّ وَ أَرْجُلِكُنَّ.

 «از نطفه مردى آبستن نشوید، تا بچّه‌اى را كه میزائید، به شوهر خود نسبت دهید!»

 هند گفت: و الله بُهتان زشت است! و به برخى از تجاوزات أشبه است.

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم گفت: وَ لا تَعْصِینَنِى فِى مَعْرُوفٍ‌ «مخالفت مرا در كارهاى حسنه نباید بكنید!»

 هند گفت: ما در این مجلس حضور نیافتیم كه بخواهیم در كارهاى پسندیده و حسنه، مخالفت تو را بنمائیم!

 رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم به عمر گفت: با این زنان بیعت كن؛ و رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم از خدا برایشان مغفرت خواست. و عمر با آنها بیعت نمود.

 وَ كانَ رَسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عَلَیه (وَ ءَالِه) وَ سلَّم لا یصافِحُ النِّساءَ وَ لا یمَسُّ امْرَأَةً وَ لا تَمَسُّهُ إلَّا امْرَأَةٌ أحَلَّها اللَهُ لَهُ أوْ ذاتُ مَحْرَمٍ مِنْهُ.

 «و عادت و دأب و دَیدَن رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم این بود كه با دست و بدن خود زنى را مسّ نمى‌كرد، و هیچ زنى نیز با دست و بدن خود او را مسّ نمیكرد، مگر زنى كه خداوند بر او حلال كرده بود و یا آنكه با او مَحرم بود.»

 و از أبان بن صالح روایت است كه: بیعت زنان با رسول خدا ـ در آنچه بعضى از أهل علم روایت كرده‌اند ـ بر دو گونه بوده است:

 در پیش روى رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم ظرفى كه در آن آب بود مینهادند، و همینكه از آنها عهد و میثاق میگرفت و آنها نیز متعهّد مى‌شدند و عهد و پیمان میدادند، دست خود را در آب فرو میبرد و سپس بیرون‌