رساله بدیعه
تفسیر آیه: الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ
کتاب شریف «رسالۀ بدیعه» از مکتوبات حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه بوده که در این اثر به شرح و تفسير آيه «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَي النِّسَاء» مبادرت ورزیده و در آن درسهائي استدلالي پیرامون بحث از «فلسفۀ حقوق زن و مرد»، «معنای تساوی حقوق زن و مرد»، «مسئله قضاوت و حکومت زن»، «حدود شرکت زنان در جهاد» مطرح شده و شواهدی از آیات و روایات و قرائن عقلائیه پیرامون «عدم جواز تصدّي مناصب حكومتی و قضاوت براي زن» و «عدم جواز ورود زنان به مجلس شوریٰ» بيان شده است. اين مجموعه شامل مطالب تفسيري، روائي، فقهي، علمي و اجتماعي بوده و در آن‌ْ به‌مناسبت از ولايت فقيه نيز بحث شده است. اين كتاب كه به‌زبان عربي تأليف شده بود، نظر به اينكه موضوع آن در نوع خود بديع و مبيِّن اشكالات و توهّمات در باب جهاد و قضاوت و حكومت زن مي‌باشد ، توسّط چند تن از فضلاء براي استفاده عموم به فارسي ترجمه گرديد. اهمّ مباحث مندرج در این اثر: • اختلاف قوای ظاهری و باطنی زن و مرد • ادلۀ شرعی و فقهی پیرامون موقعیت زن در زمینه جهاد، قضاوت و حکومت • دلالت اجماع و سیرۀ مسلمین، بر عدم جواز مناصب حکومت و قضاوت برای زن • بحث از ولایت به‌مناسبتِ بحث از حکومت و قضاوت برای زن • روایات داله بر عدم تصدی مناصب حکومت و قضاوت برای زن • ادلۀ ثبوت ولایت فقیه
رساله بدیعه
20گوارا را در اختیارشان نهادیم و بر بسیارى از آفریدگان خود برترى بخشودیم»؛ و آنچه را در زمین و آسمان است مسخّر ما گردانید1، و خورشید و ماه دوّار و شب و روز را براى ما به كار گرفت2، و همه چیز را در زمین براى ما بیافرید3، و از هر چه خواستیم در اختیار ما نهاد كه اگر بخواهیم نعمت‌هاى الهى را شماره كنیم از عهده بر نخواهیم آمد. بار خدایا تو از هر جهت منزّهى در حالى كه انسان كفر ورز و ستم پیشه است.4
و درود و سلام بى پایان به روان بهترین كسى كه جوامع الكَلِم5، و فصل الخِطاب6، به او عنایت شد، صاحب شریعت و قوانین محكم الهى و دین استوار. آن كس كه از جانب خداوند نور و كتابى آورد تا مردمى را كه در راه رضاى او ره سپرند به جایگاه سلامت و سعادت برساند و به اذن او از تاریكى ها به روشنائى
- اقتباس از آيه ٢٠، از سوره ٣١: لقمان: أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللهَ سَخَّرَ لَکمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ.
و از آيه ١٣ از سوره ٤٥ جاثيه:” سَخَّرَ لَکمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ.” - اقتباس از آيه ٣٣، از سوره ١٤: إبراهيم: وَ سَخَّرَ لَکمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَکمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ.
- اقتباس از آيه ٢٩، از سوره ٢: البقره: هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَکمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً.
- اقتباس از آيه ٣٤، از سوره ١٤: إبراهيم: وَ آتاکمْ مِنْ کلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کفَّارٌ.
- جوامع الکلم: عبارات جامع و ترکيب هاى کوتاه حاوى کاملترين معانى حکمت‌ها در اوج فصاحت و بلاغت. (مترجم)
- فصل الخطاب: کلام متقن و محکمى را گويند که هيچ گونه شک و ترديدى در آن راه ندارد. (مترجم)
- اقتباس از آيه ٢٠، از سوره ٣١: لقمان: أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللهَ سَخَّرَ لَکمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ.