اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

رسالة حول مسألة رؤية الهلال‏

28٬132
فقه واصول

کتاب ذی‌قیمت «رسالةٌ حولَ مسئلةِ رؤیةِ الهلال» اثر نفیس حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، مکاتبات و مراسلاتی است به زبان عربی پیرامون «مسئله رؤیت هلال» که بین ایشان و استاد مکرّمشان آیة‌اللَه حاج سید ابوالقاسم خوئی رضوان‌اللَه‌علیه برقرار بوده است. مرحوم آیة‌اللَه خوئی برخلاف مشهور، معتقد به عدم لزوم اشتراک افق در میان شهرها و کشورها بوده و صرف رؤیت در یک قسمت از زمین را برای حکم به دخول ماه جدید در جمیع امکنه، کافی می‌دانستند. مرحوم علامه طهرانی در طیّ مراسلات و مکاتباتی به نقد و رد این نظریۀ استاد، همراه با ادلۀ متقن و شواهد مستدل و قرائن قطعی و مؤیداتی از علم هیئت و نجوم، پرداخته و جمیع مواضع استاد خویش را یک‌به‌یک به مهمیز نقد کشانده و به‌روشنی به ثبوت می رساند که حق با نظر مشهور است که اشتراک آفاق بین شهرها و کشورها برای دخول ماه جدید لازم و ضروری است و حکم به دخول ماه در یک شهر، موجب حکم به دخول آن در بلاد بعیده نخواهد بود و آنها باید طبق افق شهر یا کشور خویش، دخول ماه را مورد توجه قرار داده و طبق همان احکام شرعی خویش را معمول دارند. این کتاب، شامل ابحاث علمی، فقهی و فنّی بوده که به زبان عربی از ناحیۀ طرفین نگاشته شده است که برای اهل علم و فضل و طالبان فقاهت فنی و اجتهادی در شناخت شیوۀ صحیح استنباط و اجتهاد، و کیفیت تجمیع شواهد و قرائن، و چگونگی دلالت ادلّه، الگویی بی‌نظیر می‌باشد.

سرای جاوید

رسالة حول مسألة رؤية الهلال‏

29
  •  و ذلك لا یكون إلّا فی وقت غروب الشّمس یوم التاسع و العشرین أو الثلاثین؛ و بذلك یدخل الشهر اللاحق الذی مبدؤه أوّل دخول اللّیل.

  •  و بهذه المناسبة یجعلون لیلة كلّ یوم، اللّیلة التی قبله لا اللّیلة التی بعده.

  •  و كلّ شهر من هذه الشهور یكون ثلاثین یوماً أو تسعةً و عشرین یوماً. و هذا أمرٌ رائجٌ دارجٌ بین جمیع الأقوام.

  •  و هذا مبنی على أنّ لرؤیة الهلال الدالّة على كون القمر فوق الافق دخلًا فی تحقّق الشهر الهلالی و إلّا لم یتحقّق شهرٌ ثلاثونی أبداً و لا شهرٌ تسعةٌ و عشرونی أبداً، لما عرفت أنّ كلّ شهرٍ قمری فی جمیع الازمنة دقیقاً (٤٤ دقیقةً و ١٢ ساعت و ٢٩ یوماً) فإذا جعلنا مبدء الشهر هو خروج القمر عن تحت الشعاع مثلًا و هو أمرٌ وحدانی فی جمیع العالم؛ فربّما یخرج القمر عن تحت الشعاع بعد ساعة من اللّیل و ربّما بعد ساعتین أو بعد ثلاث ساعات، و هكذا؛ و ربّما یكون خروجه أوّل طلوع الفجر أو أوّل طلوع الشّمس أو بَعد ساعةٍ من طلوعها أو بَعد ساعتین أو بَعد ثلاث ساعاتٍ؛ أو فی وسط النهار وقت زوالها؛ فلا یمكن تعیینه و تقدیره بوجهٍ من الوجوه.

  •  و السّرُّ فی ذلك أنّا ذكرنا أنّ القمر یخرج عن تحت الشعاع بَعد اثنتی عشرة درجةً من المقارنة؛ و كلّ درجة یطول ساعتین زماناً.

  •  فعلى هذا إذا فرضنا فی حین من الأحیان مثل وقت غروب الشّمس بأُفق طهران لمّا یخرج القمر عن تحت الشعاع و یخرج بعد سیره فی المدار بقدر الدرجتین المسأویتین لأربع ساعات زماناً؛ ففی نفس الغروب لم یدخل الشهر الجدید قطعاً؛ و لكن بعد سیره بقدر درجتین بمدّة أربع ساعات یخرج القمر و یدخل الشهر الجدید قطعاً؛ فعلى هذا لابدّ و أن تكون هذه الساعات من الشهر الماضی و بقیة ساعات اللّیل من الشهر الآتی بلا كلام.

  •  مثلًا إنّ أربع ساعاتٍ من لیلة الثلاثین من رمضان تكون من رمضان و بقیة الساعات تكون من لیلة العید و إذا فرضنا أن یكون سیر القمر تحت الشعاع فی المدار بقدر ثلاث درجاتٍ فی مدّة ستّ ساعات زماناً؛ فلا بدّ و أن نحسب ستّ ساعات اللّیل من شهر رمضان و الباقی من لیلة العید.

  •  أو أن یكون سیره تحت الشعاع فی المدار بقدر خمس درجات؛ و هی تطول عشر

/ 688