امام شناسی ج4

 چون در آن آیات، آنان خدا را به غفور و شكور می‌ستایند، و این معنی مناسب با گناه و آمرزش و عمل نیك و پاداش آن است، و این راجع به دسته اوّل و دوّم است. دیگر آنكه حمد خدای را به جای آرند آن خدائی كه اندوه و غصّه را از آنان برده و در آن بهشت مخلّد و مكان اقامت دائم از فضل خود بدون تعب و سختی و رنج و ناراحتی داخلشان كرده است. و این فقرات از حمد نیز با دو دسته اوّل مناسبت دارد نه با دسته سوّم كه آنها بدون حساب وارد در بهشت شوند و در حرم امن و امان الهی‌ ﴿فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ﴾ جای گیرند و با خطاب ﴿یا ایتها النفس المطمئنة ارجعی الی ربك راضیة مرضیة﴾ مخاطب شوند.

وارثین كتاب همه از اولاد فاطمه هستند

 باری در روایات بیان می‌كند كه آن سه دسته همه از اولاد فاطمه علیها السّلام بوده و همه داخل در بهشت شوند، غایة الأمر دسته اوّل با حساب شدید و رسیدن به نتیجه اعمال خود از ظلم به نفس خود، و دسته دوّم با حساب آسان، و دسته سوّم كه وارث حقیقی قرآنند بدون حساب در بهشت داخل گردند.

 از كتاب «كافی» محمّد بن یعقوب كلینی با سند متّصل خود روایت است از احمد بن عمر قال: سالت ابا الحسن الرضا عليه السّلام عن قول اللَه عزّوجّل: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا﴾ ـ الآية،

 فقال: ولد فاطمة عليها السلام، و السابق بالخيرات الامام، و المقتصد العارف بالامام، و الظالم لنفسه الذی لا يعرف الامام‌¹

 می‌گوید: «از حضرت امام رضا علیه السّلام درباره تفسیر و مراد این آیه شریفه سؤال كردم. حضرت فرمود: بندگان برگزیده، اولاد فاطمه هستند، و سابق به سوی خیرات امام است، و میانه‌رو و عادل، عارف به امام است، و ستمگر بر نفس خود آن كسی است كه امام را نمی‌شناسد».

 و نظیر این روایت را با همین الفاظ (به استثنای ولد فاطمه علیها السّلام) كلینی از سالم از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام روایت می‌كند.²