امام شناسی ج4

 ابو اسحاق سبیعی می‌گوید: «برای ادای مناسك حجّ از كوفه حركت كردم و وقتی كه خدمت حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام رسیدم از تفسیر آیه:

 ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ﴾ از آن حضرت پرسش نمودم حضرت فرمود: قوم شما یعنی اهل كوفه و علمای آنان در معنی وارثین و برگزیده چه نظری دارند؟ عرض كردم: آنها می‌گویند كه: آنان خودشان وارث كتاب‌اند و بندگان برگزیده خدا. حضرت فرمود: اگر آنها اهل بهشت‌اند پس چرا از عذاب خدا در ترس و وحشت‌اند؟ عرض كردم: فدایت شوم پس رأی و نظر شما در تفسیر این آیه چیست؟ حضرت فرمود: این آیه اختصاص به ما دارد. ای ابو اسحاق، سابقون به خیرات علی و حسن و حسین علیهم السّلام و ائمه از ما اهل بیت هستند، و مقتصد و میانه‌رو از ما آن كسی است كه به عبادت مشغول، روزها را روزه و شبها را در محراب عبادت به نماز می‌گذراند، و ظالم به نفس كسی است كه حال او مانند حال سایر افراد مردم است، و البتّه مورد مغفرت و رحمت خدا واقع خواهد شد. ای ابو اسحاق به سبب ما خداوند گردن‌های شما را رهانیده و بند ذلّ و مسكنت و ذلّت كفر و شرك و سایر صفات شنیعه را از شما باز كرده است، و به واسطه سعه رحمت و فیض ما خدا گناهان شما را می‌آمرزد، و به ما خداوند فتح ابواب سعادت و توحید نموده، و به ما ختم ابواب توحید و معرفت می‌شود، و ما كهف و پناهگاه شما هستیم مانند پناه اصحاب كهف، و ما كشتی نجات شما هستیم مانند كشتی نجات نوح، و ما باب آمرزش و در رحمت و مغفرت و ریزش گناهان شما هستیم مانند در آمرزش در بنی اسرائیل».

 و ابن بابویه شیخ صدوق با سند متّصل خود از ابو حمزه ثمالی رضوان اللَه علیه روایت می‌كند كه‌

 قال: كنت جالسا فی المسجد الحرام مع ابی جعفر عليه السّلام اذ اتاه رجلان من اهل البصرة فقالا له: يا بن رسول اللَه انا نريد ان نسألك عن مسالة؟ فقال لهما: سلا عما شئتما. قالا: اخبرنا عن قول اللَه عز و جل:

 ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ﴾ ـ الی آخر الآيتين ـ قال: نزلت فينا اهل البيت. قال ابو حمزة الثمالی: فقلت: بابی‌