امام شناسی ج4

بسم اللَه الرّحمن الرّحيم‌

و صلی اللَه علی محمّد و آله الطاهرين‌

و لعنة اللَه علی اعدائهم اجمعين من الآن الی قيام يوم الدين‌

و لا حول و لا قوّة الا باللَه العلیّ العظيم‌

 قال اللَه الحكيم فی كتابه الكريم:

 ﴿وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى‌ بِاللَهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌﴾¹.

 «كافران در مقام اعتراض به تو گویند كه تو رسول خدا نیستی، بگو: كافی است كه گواه بین من و شما خدا باشد و كسی كه در نزد او علم به كتاب است».

اقوال گوناگون در تعیین مصداق عالم به كتاب‌

 اجماع و اتّفاق علمای شیعه بر آن است كه منظور از عالم به كتاب در این آیه شریفه حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام است و رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم به امر خدا به كافرانی كه از پذیرش قرآن و رسالت آن حضرت امتناع نمودند می‌گویند: بهترین و كافی‌ترین شاهد میان من و شما در صدق دعوای من و در حقانیّت قرآن، ذات مقدّس پروردگار است و امیرالمؤمنین علیه السّلام كه بر كتاب الهی و قرآن مجید عالم و به حقائق و اسرار واقف، و به دقائق و لطائف و ظاهر و باطن قرآن مطّلع و خبیر است. و روایات صادره از اهل بیت علیهم السلام همه بدون هیچ اختلافی شأن نزول آیه را درباره آن حضرت گرفته‌اند، و از علمای عامّه جمع بسیاری قائلند كه مراد امیر المؤمنین هستند، گرچه بعضی از آنها گفته‌اند: مراد از عالم به كتاب خود ذات مقدّس خدا یا جبرائیل است یا علمای یهود و نصاری كه عالم به انجیل و تورات هستند یا خصوص عبد اللَه بن سلام است كه اسلام آورده بود.