مطلع انوار ج2
احوالات و آثار بزرگان و عرفاء بالله
جلد دوم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، قسمت اول از موضوع «احوالات و آثار بزرگان و عرفاء بالله» می‌باشد که برای استفادۀ هر چه بیشترِ جامعۀ علم و معرفت از احوالات و حکایات بزرگانِ اهل معرفت به رشتۀ تحریر درآمده است. • اهم مباحث این مجلّد، شامل مختصری از ترجمه و تذکرۀ اساتید اخلاق و عرفانِ حضرت علامه طهرانی قدّس سرّه؛ همچون آیت الله حاج سید علی قاضی، آیة‌الحق و الیقین حاج سید هاشم حداد، علامه آیةالله حاج سید محمدحسین طباطبائی، آیةالله حاج شیخ محمد جواد انصاری همدانی و آیت الله سید جمال‌الدین گلپایگانی ـ رضوان الله علیهم اجمعین ـ می‌باشد؛ که مشتمل بر احوالات و حکایات اخلاقی و عرفانی، مطالب علمی و فلسفی، نامه ها و دستورات سلوکی، و مختصری از تصاویر آن بزرگانِ علم و معرفت می باشد. اهم مباحث این جلد: مختصری است از ترجمه و تذکرۀ اساتید اخلاق و عرفان ایشان.
مطلع انوار ج2
189من گفتم: چطور؟!
گفتند: حتماً لواسانی بوده است وگرنه می‌گفت: «اسکندر و من ای شَه محمود صفات».
خنده مرا و همۀ حضار را گرفت و معلوم شد من در قرائت بیت اوّل، میان عبارت «اسکندر و من» تقدیم و تأخیر به عمل آورده‌ام فلهذا شعر را شکسته، و ایشان با این مزاح بدیع و لطیف خود خواستند بفهمانند: که لواسانی‌ها که مصداق أتمّ و أکملش من بوده‌ام، از صنعت شعر أبداً خبری نداریم.1
مهرخوبان دل و دین از همه بی‌پروا برد
از علاّمه دهر، استاد بی‌بدیل آقای حاج سیّد محمّد حسین است:
مهرخوبان دل و دین از همه بی‌پروا برد *** رخ شطرنج نبرد آنچه رُخ زیبا برد تو مپندار که مجنون سر خود مجنون گشت *** از سَمَک تا به سُهایش کشش لیلی برد من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه *** ذرّه‌ای بودم و مهر تو مرا بالا برد من خَسِ بی سر و پایم که به سیل افتادم *** او که می‌رفت مرا هم به دل دریا برد جام صهبا ز کجا بود مگر دست که بود *** که در این بزم بگردید و دل شیدا برد خم ابروی تو بود و کف مینوی تو بود *** که به یک جلوه ز من نام و نشان یکجا برد - . جنگ 25، ص 13.