مطلع انوار ج2

پس از رحلت مرحوم قاضی ـ که در 6 ربیع الاول 1366 هجریّه قمریّه، در نجف اشرف بوده است ـ به حجّة‌ الاسلام و المسلمین آقا حاج میرزا علی اکبر مرندی در مرند.

 و در این نامه شرح احوال آن بزرگ‌مرد عرفان و توحید، در آخرین روز و شب رحلت بازگو گردیده است. این نامه را جناب آقای حسینی که حامل آن بوده است با یک صفحه نامه به حضور حجّة‌ الاسلام مرندی که از شاگردان مرحوم قاضی بوده است ارسال داشته و ما در اینجا عین عبارات آن نامه را می‌آوریم:¹

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 النّجف الأشرف 

 20/10/66

 پس از أداء مراسیم² یگانگی و صمیمیّت... محترماً معروض میدارد

 ..... والد مرحوم سال گذشته یعنی 1365 ه‍ در حدود ماه رجب گاهی که در کوفه تشریف داشتند بنده را طلبیده امر فرمودند که حرکت کنم بایران نظر باینکه استخاره دستور داده و ناخوشی بنده هم مخوف بود... در آن فرصة بنده موقع را از دست نداده و از ایشان سؤال کردم بعبارتی که الحال در نظرم نیست که آیا ممکن است چیزی از سرنوشت خود در آتیه بما خبر بدهند...

 لابدّ سرکار هم مقصود بنده را از این کلمه دانستید که چیست...